Arabaya zorla da olsa binmiş, otele kadar hiç konuşmamış, hatta Çağlar’ın hiçbir esprisine gülmemiştim. Her ne kadar bunun komik olduğunu anlamaya başlasam da Çağlar her halimden memnunmuş gibi keyifliydi. Dışarıyı izlerken buranın ne kadar küçük bir yer olduğunu anlamam uzun sürmemişti. Neredeyse tüm evler villa tipi küçük evlerdi. Tamamı eski yapı ve şirindi. Öyle çok şehir havasında olan bir yer değildi. Tamamıyla tatil şehrini andırıyordu. Otel sadece kırk dakika uzaklıktaydı. Arabadan dışarıyı seyrederken zaman o kadar hızlı geçmişti ki bir anda girdiğimiz otelin kapısında durduğumu fark etmem zaman aldı. Arabanın kapısını açan vale bana gülümseyerek, “Hoş geldiniz” dediğinde bende artık somurtkan olan surat ifademi biraz olsun gülümseme ile değiştirip, “Hoş bulduk” dedim. Çağlar yanı
