Gözlerimi açtığımda yine aynı odanın içinde olduğumu fark ettim. Kendime gelmem uzun sürmemişti. Üstelik bu sefer başımın zonklamasına aldırış etmeden hızla yataktan kalkmıştım. Hızla odayı taradığımda çantamın orada olduğunu fark ettim. Sert bir şekilde yönelip elime aldım ve ayakkabılarımı giydim. Çantamı açıp, telefonu elime aldığımda Azra'nın neredeyse 150 aramasını gördüm. Zaten ondan başkasının aramasını da beklemiyordum. Çünkü hayatımda tek arkadaşım, ailem, kardeşim oydu. Başka kimsem yoktu. Ve onunda sabaha kadar delirdiğinden emindim. Bundan emindim çünkü bu kadar aramanın başka bir açıklaması yoktu. Kesinlikle polise haber vermişti. Sonra telefonu çantama geri koydum. Onu şimdi ararsam bu sesle konuşamazdım. Kadının söyledikleri hala kulaklarımda çınlıyordu. O kelimeleri, aşağıl
