แค้นรัก [เรื่องสั้น - SM,NC18+]

บทที่ 1

รื่องราวที่เกิดขึ้นนั้นช่างโหดร้ายต่อชีวิตเด็กหนุ่มที่แสนจะเรียบร้อย

แต่เพราะใบหน้าที่สวยหวานราวกับหญิงสาวของเขาทำให้ปัญหาที่แสนทารุณรุมเร้าเขา

"ปล่อยผมเถอะครับอย่าทำผมเลยพี่"

"กูไม่ปล่อยมึงแย่งแฟนกู!"

"ผมไม่ได้แย่งแฟนพี่เลยนะครับ"

"มึงอย่ามาตอแหล!!!"

"ฮึก!ฮืออผมเปล่าทำจริงๆนะครับ"

"กูไม่สน!แล้วก็ไม่เชื่อน้ำหน้าอย่างมึงด้วยน้ำตาของมึงใช่กับกูไม่ได้หรอก!!!"

“ฮือออย่าทำผมเลย"หนุ่มน้อยยกมือไว้ชายตรงหน้าลวกๆ เขาร้องไห้อย่างหน้าสงสาร มองผ่านม่านน้ำตาไปที่ชายมากหน้าหลานตาที่อยู่ในห้องๆ นี้ซึ่งมีเป็นสิบ ทุกคนมองมาที่เขาเหมือนมองเหยื่อที่พร้อมจะขย้ำอย่างเต็มที่

ชายหนุ่มที่เขายกมือไว้อยู่นั้นจับเขามัดเชือกขึงกับขื่อในห้องแล้วกระชากเสื้อผ้าของหนุ่มน้อยที่น่าสงสารออกจนเกลี้ยง เผยร่างกายที่ขาวสวยยั่วยวนสายตาทุกคู่

"ขาวจริงนะมึงเนี่ย!!!"

"ปะ ปล่อยผมเถอะ อย่าทำผมเลย ผมขอโทษอย่าทำผม...." ร่างบางอ้อนแอ้นขอร้องร่างสูงตรงหน้าอย่างหวดกลัว เขาพยายามที่จะไม่คิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น

ร่างสูงเอื้อมมือหยาบกร้านมากุมแก่นกายเล็กที่หดตัวอยู่ แล้วเขาก็ขยับมันรูดขึ้นลงถี่เร็ว จนร่างบางต้องกัดปากตัวเองอย่างเสียวสุดๆ พร้อมหยาดน้ำตาที่อาบนอง จิตในั้นปฏิเสธสัมผัสที่หยาบช้าแต่ร่างกายกลับทรยศต่อหัวใจ เพราะร่างกายนั้นกลับตอบสนองและไปถึงจุดสุดยอด ปลดปล่อยน้ำคาวเปรอะมือผู้ชักนำ

" ร่างกายมึงซื่อตรงดีนะ!!" แล้วร่างสูงก็ปลดเปลื้อเสื้อผ้าตัวเองออก ก่อนจะนำท่อนเอ็นที่แข็งขืนกระแทกใส่ร่างบางอย่างแรงและไม่มีการเบิกทางอะไร

ทางรักด้านหลังยังบริสุทธ์ฉีกขาดอย่างรุนแรง เลือดจำนวนไม่น้อยไหลเป็นทางยาวอาบหน้าขาขาว ร่างสูงขบกรามแน่นกับความแน่นของช่องทางที่ยังใหม่ ชายหนุ่มไม่รีรอร่างบางที่ร่างกายกำลังปรับสภาพ เขากระแทกเข้าออกรุนแรงจนร่างบางเสียวซ่านปนความเจ็บปวดที่ทำเอาร้าวราน ขาเรียวบางสั่นอย่างหมดเรี่ยวแรงหากแต่ยังมีเชือกที่ยังรั้งตัวเข้าให้ยังยืนอยู่ที่เดิม

การกระแทกเข้าใส่เร็วขึ้นจนเสียงเนื้อกระทบกันดังทั่วห้อง ชายหนุ่มนับสิบเริ่มปลดเสื้อผ้าตัวเองออก บางก็ยืนชักของตัวเอง บ้างก็นั่งชัก เพราะต้องรอร่างกำยำนั้นกระการให้เสร็จเสียก่อนถึงจะปู้ยี่ปู้ยำร่างบางได้ เพียงไม่นานร่างสูงก็กระตุกเกร็งน้ำคาวใส่ร่างบาง ซึ่งร่างบางเองก็เสร็จอีกครั้งพร้อมกับร่างสูง

คนตัวเล็กพยายามดึงอากาศเข้าปอดอย่างรีบเร่งแต่ก็ไม่นานเท่านั้นที่ร่างบางได้หายใจหนักๆ เพราะพวกไฮยีน่าที่รออยู่ก่อนนั้นเริ่มทยอยเข้ามาลูบไล้และลามเลียคนตัวเล็กอย่างหื่นกระหาย แล้วทางด้านหลังที่บอบช้ำก็ถูกสอดใส่เข้ามาอีกครั้ง

"พะ พะ พอเถอะ...ยะ ยะอย่า!!! อื้ออทำผมเลยอ่ะๆๆๆ"

"แหมๆ บอกให้พอแต่ดันครางสะหวานหูเชียวนะครับ" ผู้ชายที่สอดใส่เข้ามานั้นพูดขึ้นที่ริมหูขาวไม่สิมันเป็นสีชมพูต่างหาก

ร่างกายเล็กสีขาวสะอาดถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงของรอยกัดและรอยจูบมากมายเสียเต็มไปหมด ไหนจะร่างกายที่ขึ้นสีเนื่องจากแรงตัญหาราคะ เชือกที่ตรึงแขนถูกปลดออก แล้วร่างบางก็ล้มลงไปกองอยู่ที่พื้นอย่างไร้เรี่ยวแรงแต่กระนั้นก็ยังถูกกระทำชำเราต่อ

"อย่า...! ไม่ไม่ปล่อยผมนะ!!!!!"

"รำคานเสียงแม่งวะช่วยเลิกโวยวายแล้วครางอย่างเดียวได้ไหมห่ะ!!" หนึ่งในนั้นตะโกนใส่หน้าร่างบางแล้วก็เอาสิ่งที่น่ารังเกียจยัดใส่ปากร่างบางพร้อมกับซอยเข้าออกอยู่ในนั้น มือบางถูกชายอีกสองคนดึงให้ไปสัมผัสขยับรูดกับม่วนส่วนที่รุ่มร้อนเอาไว้

"โครตเสียวเลยวะ!"

"อืมมมือแม่งนุ่มชิบ!!!"

"เฮ้ย อ้าปากกว้างๆ หน่อยสิวะ เอออ่าส์ อย่างนั้นแหละอืม... "

แล้วชายคนหนึ่งก็แทรกตัวเข้าไปนอนใต้ร่างบางพลางจับสะโพกกดใส่กับเอ็นเนื้ออย่างเร็ว ร่างบางแทบกรีดร้องแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลยมือหนาคอยจับสะโพกขาวให้ยกขึ้นและลงใส่ของตัวเองอย่างเมามัน คนตรงหน้าก็จับหัวร่างบางเอาไว้แน่นพลางกระแทกเข้าใส่รุนแรง

"พวกมึงนี่มันกันเลยนะ"

"เออ อ่า แน่นสัสเลยมึงอืมม"

"กูอยากรู้ว่ามันเข้าไปได้อีกไหม รูนั้นนะ!! "

"ลองสิวะ"

"เออ"

"อื้อออออออออออ!!!!!!!!!" ร่างบางร้องลั่นเกือบกัดแก่นกายที่อยู่ในปากแต่ดีที่ร่างสูงนั้นรู้ทันจับช่วงกรามร่างบางไว้แน่ทำให้ไม่สามารถกัดได้

และในตอนนี้ภายในตัวร่างบางก็มีส่วยที่รุ่มร้อนกระแทกเข้าอยู่ถึงสองอัน ความมโหฬารของอวัยวะนั้นทำให้ช่องทางรักฉีกขาดขึ้นไปอีกเป็นเท่าตัว และนั้นก็หมายถึงเลือดที่มีมากขึ้นเป็นทวีคูณ แก่นกายที่เข้าออกอยู่ในปากนั้นกระแทกสองสามทีก็ฉีดน้ำคาวใส่ปากร่างบาง รสชาติขมเค็มนิดและเฝื่อนบวกกับกลิ่นคาวคละคลุ้งอยู่ในปากทำเอาร่างบางแทบอ้วก แต่ก็โดนเอ็นอุ่นอันใหม่สอดใส่เข้ามาเสียอย่างนั้น

ร่างบางไอคอกแค่กสำลักน้ำกามที่มีอยู่ในปากการรุมโทรมถูกนำเนินต่อไปเรื่อยๆ วาจาหยาบคายถูกส่งออกมาตลอด และน้ำกามมากมายที่ถูกปลดปล่อยใส่ร่างบาง ร่างบางนั้นสุดจะทรมานกับการกระทำที่เกิดขึ้นกับเขา แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากยอมจำนน สุดท้ายร่างกายก็ทนไม่ไหวและหมดสติไปในที่สุด และแทนที่ไอ้พวกจังไรนั่นจะเห็นใจแต่ไม่เลย พวกมันยังคงทำหยาบช้ากับร่างที่บอบช้ำอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งสมใจของผู้ชายที่นั่งมองการกระทำพร้อมอัดคลิปวีดีโอเอาไว้ด้วยตัวเอง

ชายที่พรากครั้งแรกของหนุ่มคนนี่ ร่างบางสลบไปหลายชัวโมงไม่มีที่ท่าว่าจะตื่นขึ้นมาเลย แม้จะใช่วิธีแบบไหนในการปลุก ชายสิบกว่าคนในห้องได้ปลดปล่อยกันอย่างเมาจนพอใจร่างสูงผู้สั่งการ เขาสั่งให้หยุดและแยกย้ายกันกลับ แต่ตัวเขานั้นยังคงมองดูร่างบางที่ช้ำไปทั้งตัว ช่องทางฉีกขาดเลือดและน้ำคาวอาบนองทั่วร่างอย่างเย็นชา แล้วมองเครื่องอัดวีดีโออย่างสะใจ

"นายตื่นมาเมื่อไหร่ เราคงได้สนุกกันอีกและแน่นอนฉันจะทำให้นายเห็นนรกทั้งๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่ ฮ่าๆๆๆ แล้วนายจะรู้ว่าที่เจอวันนี้น่ะมันก็แค่...เรื่องจิ๊บๆ ไปเลย...." ชายหนุ่มพูดกับร่างที่ไร้สติ ก่อนจะเตะไปที่ขายโครงร่างบางอย่างแรงแล้วเดินกลับออกไปอย่างมีความสุนที่สุดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเลย

.....จบตอน……