หลังจากที่เตชินทร์พาเพลงขวัญไปส่งที่ห้องทำงานเรียบร้อยพร้อมกับเอาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยน ช่วงกลางวันชายหนุ่มก็คิดว่าจะพาหญิงสาวออกไปทานอาหารเที่ยงด้วยกันเพราะหลายวันแล้วที่เขาไม่เห็นเพลงขวัญเพราะเธอมักจะลางานบ่อยช่วงนี้
ขาแกร่งก้าวออกจากห้องพร้อมกับดวงตาสีดำขลับกวาดสายตาหาคนที่ตนต้องการที่จะพาไปทานข้าวเที่ยงเพื่อปลอบขวัญจากเรื่องเมื่อเช้า
“หาเพลงขวัญเหรอคะ ท่านประธาน” เสียงที่เอ่ยดังขึ้นของเลขาฯ อย่างดุจดาวที่ยิ้มอ่อน ๆ ให้กับเจ้านายเพราะเธอพอจะเดาออกว่าตอนนี้เตชินทร์กำลังมองหาใคร
“ใช่ เพลงขวัญไปไหน” เจ้าของห้างฯ เอ่ยถามหญิงสาวผู้เป็นเลขาฯ แต่สายตาคมกลับมองไปทั่วของชั้นบริหารเพราะคิดว่าหญิงสาวที่เขาตามหาคงกำลังไปถ่ายเอกสารหรือเดินไปดูงานตรงส่วนอื่น
“เอ่อ... คือว่า...” สายตาคมตวัดมองดุจดาวที่อยู่ ๆ ก็พูดตะกุกตะกักก่อนที่เขาจะหันมาเห็นสีหน้าจองดุจดาวที่เหมือนจะมีเรื่องพูดกับเขา
“มีอะไรว่าม
