ผ่านมาสองวัน.......
เตชินทร์ที่วัน ๆ เอาแต่ทำงานหัวหมุนตัวเป็นเกลียว
ไม่สนใจสิ่งรอบข้างอะไรเลย ชายหนุ่มร่างสมส่วนสนใจแต่เพียงเรื่องห้างฯ และเขาก็มักจะหลบหน้ากับหญิงสาวที่คนทั้งห้างฯ คิดว่าเป็นแฟนกัน
เรื่องของเตชินทร์และเพลงขวัญเริ่มเป็นกระแสขึ้นมา
อีกครั้งเมื่อคนในชั้นบริหารเริ่มพูดคุยกันว่าเพลงขวัญนั้นตกกระป๋องเพราะท่านประธานเริ่มตีตัวออกห่าง หญิงสาวที่นั่งทำงานอยู่หน้าห้องก็ไม่ยินเรื่องแบบนี้จนหนาหูอยู่ทุกวัน
แต่เพราะเธอไม่ได้ให้ความสนใจจึงปล่อยมันเลยตามเลย เพราะยังไงสะเธอกับเตชินทร์ก็ไม่มีทางที่จะเป็นอย่างอื่นไปได้นอกเสียจากเจ้านายกับลูกน้อง เธอไม่คิดอะไรเกินกว่านั้นเมื่อความจริงมันตีเข้าที่หน้าของเธอว่า
มันเป็นไปไม่ได้.....
“เพลงขวัญ เป็นอะไรหรือเปล่าช่วงนี้เห็นสีหน้าของเราไม่ค่อยดีเลยนะ” ดุจดาวที่กำลังจะเดินไปหาข้าวเที่ยงทานก็เอ่ยถามเพลงขวัญด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นหญิงสาวยังคง
