เวลาเที่ยงตรง หญิงสาวที่เดินออกมาจากห้องทำงานของเลขาฯ สองคน เธอก็ยืนบิดเนื้อบิดตัวเล็กน้อยก่อนที่จะมีมือบางของพี่เลขาฯ คนหนึ่งแตะไว้บนไหล่ของเธอ
เพลงขวัญหันไปยิ้มให้เพราะคิดว่าพี่ดุจดาวต้องมีเรื่องอะไรจะคุยกับเธอแน่ ๆ เลย ใบหน้าสวยหวานหันไปมอง แต่เธอได้กลับมาเพียงรอยยิ้มของหญิงสาวด้านหลัง เพลงขวัญเองก็
คิ้วขมวดแทบจะผูกเป็นโบไม่เข้าใจว่าพี่ดุจดาวมีอะไรกับเธอ
หรือเปล่า
“เพลงขวัญรู้อะไรไหม” เมื่อได้ยินประโยคเกริ่นขึ้นมาแบบนั้นเธอก็ทำได้เพียงแค่ส่ายหัวเพราะเธอก็ไม่รู้ไงว่ามันคือเรื่องอะไร และไม่น่าจะเคยรู้มาก่อนด้วยเพราะเธอเองก็เพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ยังไม่ถึงสามชั่วโมงเลยมั้ง
สีหน้าของเพลงขวัญที่ทำเอาพวกพี่ ๆ เลขาฯ หลุดขำเพราะเธอดุเป็นคนโก๊ะ ๆ มากไม่ค่อยรักสวยรักงามเท่าไรนัก
แต่เพราะใบหน้าที่สวยหวานบวกกับความเป็นธรรมชาติของเธอก็ทำให้เพลงขวัญดูดีมาก ๆ เลยในสายตาของคนอื่น ๆ
“ที่พี่ดุจดา
