บทที่ 19
“นี่ฉันเห็นแกนั่งเหม่อมาพักใหญ่แล้วนะ” คะนิ้งที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามทักขึ้น ฉันที่นั่งเขี่ยข้าวเล่นเงยหน้ามองเพื่อนที่นั่งฝั่งตรงข้าม วันนี้เรามาทานข้าวที่โรงอาหารของมหาลัยฯ มีแค่ฉันกับคะนิ้งแค่สองคน ส่วนเอิงเอยวันนี้ไม่สบายจึงมีแค่เราสองคน
“เปล่า แค่คิดอะไรนิดหน่อย” ฉันพูดออกไปแล้วตักข้าวเข้าปากเคียวไปเรื่อยๆ
“อกหักเหรอ”
“อกหักอะไรฉันยังไม่มี…” จะพูดยังไงดี ตอนนี้ฉันตกลงเป็นแฟนกับพี่เตเป็นที่เรียบร้อยแล้ว วันนั้นฉันก็นอนกับเขาที่ห้อง แต่ไม่ได้มีอะไรกันนะ เพราะคืนนั้นฉันก็เป็นไข้ ไม่สบายได้กลับห้องก็เมื่อเช้านี่เองเพราะต้องมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อมาเรียน พี่เตก็มาส่งที่มหาลัยฯ ก่อนที่เขาจะไปเรียนตอนเช้าเหมือนกับฉัน ดีหน่อยที่มหาลัยฯ ของเราอยู่ใกล้กัน
“แล้วแกคิดอะไร บอกมาสิ มีเรื่องอะไรให้แกคิดมากกัน” คะนิ้งจ้องตาฉันพริบๆ แล้วฉันก็ใจอ่อนกับท่าทีแบบนี้ของเพื่อน จึงพูดเรื่องที่หนัก
