เรารักกันไม่ได้

สูญสิ้นรัก

ตั้งแต่เช้าอันสุขสันต์ต้อมก็ไม่ได้เจอดำอีกเลยแม้แต่ครั้งเดียว ถึงแม้จะเฝ้ารอไม่ยอมออกไปหางานในวันนี้เพื่อรอเวลาดำกลับมา เพื่อจะให้รูปหนึ่งใบที่ถ่ายไว้เช้านั้น แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไร้วี่แวว ด้วยความสงสัยว่าดำหายตัวไปไหน จึงได้ไปถามไถ่เจ้าของห้อง ซึ่งอยู่ภายในอาณาบริเวณห้องพัก เมื่อไปถึงก็ไม่รอช้ารีบถามอย่างรวดเร็ว

“ป้า เห็นพี่ดำบ้างไหม ผมไม่ได้เจอพี่เขาหลายวันแล้วล่ะครับ”ต้อมมองไปยังใบหน้าหญิงสาววัยกลางคน

“อ้าว น้องต้อมไม่รู้เหรอว่าดำออกไปเมื่อวานตอนเช้าเลย”

“อ่ะ ถึงว่าไม่ได้เจอเลย”ต้อมมีสีหน้าที่เปลื่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

“ความจริงป้าก็ไม่ได้เห็นดำหลายวันแล้วนะ พึ่งเจอเมื่อวานตอนเช้า จูจู่ก็มาบอกพี่ว่าย้ายห้องแล้วนะ”

“ขอบคุณมากครับป้า”ต้อมพยักหน้าแล้วเดินจากไป

ความรู้สึกของต้อมในตอนร้าวรานยิ่งนัก เพราะพึ่งมอบความรักให้แกดำได้ไม่นาน ในส่วนของดำนั้นก็มีท่าทีรับรักนี้ แต่ทำไมดำถึงต้องหนีหายจ