Tahimik ang villa.
Ang ulan sa labas ay mahinang pumapatak sa glass wall, parang may sariling ritmo—kalma, pero may tinatagong bagyo. Sa loob ng silid, ako lang ang gising. O baka ako lang ang hindi mapakali.
Sa tabi ng kama, may maliit na drawer. Hindi ko madalas buksan. Pero ngayong gabi… para bang may humihila sa akin.
I opened it.
Doon, nakapatong sa ilalim ng silk scarves at spare ammo case, ang bagay na matagal ko nang gustong kalimutan—the sat phone. Gasgas, may lamat pa sa gilid, pero buo. Tahimik. Para bang naghihintay lang ng tamang oras para muling mabuhay.
Naalala ko pa kung paano ito napunta sa akin.
Flashback – Days after the crash
“I found this near the wreck,” sabi ni Damon, halos hindi nagbabago ang tono. “Took it apart. It was fried. But I restored what I could.”
