Collision of Hearts

Chapter 5

Alas-nueve ng umaga.

Mainit ang araw, pero mas mainit ang pakiramdam ni Skyra habang binabaybay ang makapal na gubat sa isla, suot ang tactical gear na ipinahiram ni Damon — black pants, fitted dry-fit shirt, combat boots. Wala siyang make-up. Wala ring cellphone. Isang combat knife lang at compass ang nasa utility belt niya.

Wala rin siyang tiwala.

Hindi sa paligid.

At lalong hindi kay Damon Velasquez, na hindi din nya maintindihan sa sarili kong bakit sa likod ng galit nya dito nahuhulog pa rin sya sa mga mata nito.

“You want freedom?” sabi nito kaninang madaling-araw habang nakatayo sila sa helipad deck, ang hangin ay binubuhol ang buhok niya.

“Then prove you can survive the next ambush.”

Skyra narrowed her eyes. “You want me dead?”

“No,” he said calmly. “I want you ready. Because someone out there actually does.”

She didn’t answer. Hindi niya papayagang mapangibabawan siya ng lalaking ito. Kahit pa ang boses nito ay parang kasalanang gusto mong ulit-ulitin.

At ngayon, narito siya. Sa gitna ng gubat. Mag-isa.

Trust no one. Yan ang bumubulong sa utak niya.

Biglang—

Snap.

Tunog ng sanga sa likod.

Skyra spun, blade in hand, katawan ay nasa defensive stance. Pero wala. Isang ibon lang na lumipad mula sa canopy.

“Calm down,” she whispered to herself.

Pero hindi siya kalmado.

Sa training ni Damon kahapon, pinakita nitong every corner, every leaf could be a threat. It’s not about brute strength, sabi nito — but precision. Instinct. Control.

“Prove you're not just a target,” bulong ni Damon sa alaala niya.

“Prove you can survive.”

Bang!

A gunshot — rubber bullet — whizzed past her shoulder.

Skyra dropped to the ground, rolled behind a tree, and crouched. Hinugot niya ang kutsilyo, hinintay ang susunod na galaw. Tinitibok ng puso niya ang buong tenga niya. Mabigat ang hininga, pero steady ang focus.

Bang! Bang!

Two more shots — one hit the bark beside her face.

Shit. They’re real.

Isang shadow ang gumalaw sa kaliwa. Tumakbo siya — mabilis, fluid. Walang hesitation.

This is a test. This is a fcking test.*

She leaped over a log, rolled, and used a fallen branch as distraction — threw it far right.

It worked.

The shadow shifted.

Skyra pounced. Tinulak niya ang lalaki mula sa likod, tinutok ang kutsilyo sa leeg — at nakilala ang mukha sa balaclava.

One of Damon’s men.

“Got you,” she hissed.

The man raised his hands. “Test complete.”

Skyra stepped back, chest heaving. “Tell your boss,” she spat, “that next time, I’ll use a real knife.”

Sa hindi kalayuan, nakatayo si Damon, arms crossed, eyes locked on her through the binoculars.

May ngiti sa labi niya — hindi ng amusement, kundi ng pag-amin.

She passed.

She fought like a predator.

But she was also pissed.

And that... was exactly what he wanted.

Nang makarating si Skyra sa clearing, nababalutan siya ng putik, pawis, at galit.

Doon sa gitna ng clearing, nakatayo si Damon. Calm. Collected. Dressed in a black shirt, hands behind his back, as if hindi lang siya nagpadala ng mga armadong lalaki para habulin at barilin siya.

“You son of a b***h,” hingal na bulalas ni Skyra, tinapon ang combat knife sa paanan niya. “That was a setup.”

“Yes,” sagot ni Damon, walang kahirap-hirap. “And you passed.”

Passed?

Putangina. Para siyang niluto sa sarili niyang galit.

“I could’ve been shot!” sigaw niya, lumapit, mukha’y pulang-pula sa adrenaline. “I thought I was going to die out there!”

“But you didn’t,” he said calmly, eyes never leaving hers. “You adapted. You survived. And you proved that your instincts are sharper than your ego.”

Ego?

Hinampas ni Skyra ang dibdib ni Damon — isang matinding tulak. Pero hindi siya natinag.

“Don’t you ever—EVER—use me like that again!” tinig niya’y halos paos sa galit. “I’m not some pawn in your twisted training drills!”

“You want freedom,” Damon growled, finally stepping forward. “You want out of this island? Then I need to know you won’t crumble the moment real danger comes.”

“And you think I’ll thank you for humiliating me like this?”

Damon’s jaw tightened. “I don’t want thanks. I want you alive.”

Tumawa si Skyra — mapait, puno ng poot at hindi maipaliwanag na pagnanasa.

“You think you saved me,” bulong niya, “but all you did was unleash me.”

Lumapit siya nang sobrang lapit — hanggang halos magdikit ang kanilang mga dibdib. Her face was inches from his. Her eyes burning.

“You want to test me?” she whispered, voice trembling from fury. “You want to see what I’m capable of?”

Damon’s nostrils flared. His hand twitched at his side.

“You want war, Mr. Velasquez?” she dared.

“I want the truth,” he growled. “About who’s after you. And how far you’re willing to go to fight back.”

Her lip curled into a smile — but it wasn’t sweet. It was dangerous.

“Then brace yourself,” she whispered, “because I will fight. I will win. And I will burn anyone who tries to control me again.”

Their eyes locked.

The silence between them wasn’t empty — it was filled with everything they refused to say.

Tension. Lust. Rage.

And then—

Boom.

It snapped.

And then it broke — ang tensyon sa pagitan nila ay parang isang bombang sumabog sa hangin.

Bigla siyang hinila ni Damon, brutal na halik ang ibinigay — parang gusto siyang kainin.

Skyra moaned into his mouth, scratching his arms, biting back her gasp habang ang mga labi nila’y naglalaban, nag-aapoy. His hands gripped her ass tightly, lifting her off the ground, pinapadikit siya sa katawan niyang matigas, mainit, at hayok.

Dinikit niya si Skyra sa isang puno — wild, fast, walang pakialam sa paligid.

“Hayop ka talaga—” hingal niya.

“I like hearing you say that,” he growled, habang mabilis na tinatanggal ang buckle ng utility belt niya, sinundan ng zipper ng pantalon niya.

Hinila niya pababa ang pantalon at panty ni Skyra sabay.

She gasped. "Damon—!"

But he dropped to his knees.

"Shut up and let me taste your anger."

At kinain niya angkaselanan ni Skyra.

Dila. Suction. Kagat.

She cried out — shocked, humahawak sa buhok niya, habang dinidilaan ni Damon ang c**t niya paikot, pataas, pababa — parang uhaw na hayop.

"f**k—D-Damon, that's—oh my—" nanginginig ang boses ni Skyra habang nilalabanan ang kiliting hindi niya pa kailanman naranasan.

He spread her folds with two fingers, exposing her swollen, untouched p***y, and sucked hard on her c**t habang pinasok ang isang daliri.

“s**t! A-ang sarap…” napahawak siya sa puno, ang hita niya ay nanginginig.

Napatingin si Damon pataas — punong-puno ng pagnanasa ang tingin. “You taste so f*****g sweet,” bulong niya, dinilaan pa lalo, dinagdagan ng pangalawang daliri.

Sinundot-sundot, paikot. Wet sounds filled the air, mixed with Skyra’s helpless moans.

Then—

“Damon… please…”

He stood up.

Tinanggal ang pants niya, inilabas ang ari — matigas, namumula ang ulo, at handang-handa. Skyra stared at it with wide eyes.

"You're sure?" tanong niya, kahit ang hininga niya'y basag-basag na.

She nodded. "Just… f**k me."

He aligned himself at her entrance. She was soaked — too soaked. Akala niya sanay na ito.

So he thrust in — isang malalim, matigas, buong pasok.

“Ahhhh—f**k!” napasigaw si Skyra, napakapit ng mahigpit sa balikat niya, parang nasunog.

Damon froze.

“s**t—Skyra… wait… wait…” habol-hiningang bulong niya habang nakatitig sa mukha nitong napapangiwi.

“Why—why are you so f*****g tight—?”

And then it hit him.

"f**k," bulong niya. “You're a virgin.”

Skyra didn’t answer — nakapikit lang, humihikbi ng bahagya, but she didn’t push him away.

“I’m sorry,” sabi ni Damon, halatang guilt-stricken. “I didn’t know. I—f**k—I already…”

“I said f**k me,” she whispered, “and I meant it.”

Dahan-dahan siyang gumalaw.

He cupped her cheek, kissed her gently this time. Pinunasan ng labi niya ang luhang dumaloy sa pisngi ni Skyra.

“Tell me if it’s too much,” he murmured.

He pulled out halfway — then thrust in again, this time softer, controlled, his forehead pressed to hers.

Skyra whimpered. “It hurts… but… I don’t want you to stop.”

“You’re doing so good, baby… just hold onto me,” bulong ni Damon habang dahan-dahang umiindayog, unti-unting binibiyak ang laman niyang hindi pa kailanman napasok.

He kissed her breasts, lifted her sports bra, and sucked on one n****e — swirling his tongue, grazing it with his teeth.

“Damon—ahhh… oh god…”

Skyra’s moans turned into gasps of pleasure. The pain was fading. Replaced by something raw. Hot. Addictive.

He continued to thrust — deep, steady — habang ang isang kamay niya’y nilaro ang c**t niya ng marahan, habang ang isa’y nakasuporta sa bewang niya.

“f**k, Skyra… you’re squeezing me so tight…”

She was trembling, legs wrapped around him now, arching her hips upward to meet every thrust.

And then — her body convulsed.

She came. Hard. With a scream that tore from her chest. Wild. Untamed.

Damon groaned, losing it.

“Oh f**k—Skyra—I’m gonna—”

And he came inside her. Hot, deep, full.

He held her, shaking.

Both of them panting, stunned.

She buried her face in his neck. “You didn’t pull out…”

“I couldn’t. I didn’t want to.”

Silence.

Then, soft:

“You’re mine now,” bulong ni Damon.

Skyra didn’t answer.

But she didn’t push him away either.

After that, binihisan ni Damon si Skyra at binuhat nang dahan-dahan — mga kamay niyang parang bakal, pero ang haplos ay punong-puno ng pag-iingat.

Skyra, still trembling, wrapped her arms around his neck. Tahimik. Wala nang galit, wala nang sumpa. Ang natira lang — init ng katawan, at ang bigat ng ginawa nilang dalawa.

Pagpasok nila sa villa, dumiretso si Damon sa private wing ng bahay, binuksan ang isang double-door bathroom — marble, glass, at malawak na bathtub sa gitna.

Nang marating nila ang tub, gently siyang ibinaba ni Damon sa malambot na bench. He turned the faucet on, adjusted the heat. Steam rose into the air. Lavender and sandalwood scents filled the room.

“Relax,” bulong ni Damon. “Let me take care of you.”

Skyra said nothing. She just watched him — ang lalaking minsan niyang kinamumuhian, pero ngayo’y… pinagkakatiwalaan niyang hubaran siya.

His fingers touched the hem of her shirt.

“May I?” he asked softly.

She nodded.

Isa-isang tinanggal ni Damon ang mga saplot niya — ang tactical shirt, sports bra, combat pants, underwear. Every layer exposed more of her soft, freshly-claimed skin. He kissed each area na nadaraanan ng kamay niya — balikat, gilid ng baywang, tuhod.

Then he stood up, unbuckled his own gear, and stripped completely.

Nang tumambad ang buong katawan niya — naked, proud, solid — Skyra’s breath hitched. He was beautiful in a terrifying way.

He reached down, binuhat siya ulit — bridal style — at marahang inilubog silang dalawa sa maligamgam na tubig.

Damon sa ilalim. Skyra sa ibabaw. Chest to chest. Skin to skin. Lubog sa tubig ang kanilang mga katawan.

"You okay?" tanong ni Damon, hawak ang pisngi niya.

Skyra nodded. “I don't know what this is. Pero hindi ko gusto kung ikaw ang mawawala.”

Damon’s eyes darkened. "Then don’t let me."

And he leaned in.

The kiss was slow this time.

Walang pagmamadali. Langitngit ng dila sa dila, laway sa laway, habang sinisipsip ni Damon ang lower lip niya, pinasayaw ang dila sa loob ng bibig niya.

Skyra straddled his lap fully, feeling his half-hard c**k pressed under her. But he didn’t rush. He lathered her shoulders, pinahid ang sabon sa leeg, sa likod, sa mga hita. Every touch was a massage — a worship.

Then his hand slid between her thighs.

Skyra gasped. “Damon…”

“Sshh… let me make you feel good again.”

Two fingers slid inside her.

Still tender. Still tight. But she welcomed it — hips twitching forward, ang ari niya ay naglalaway na naman.

He kissed her while he fingered her under the water — curling his fingers upward, playing with her c**t using his thumb, habang kinakalma siya sa labi.

"You're so perfect," he murmured. "You were made for this."

"A-Ang sarap…" Skyra’s head fell back, moaning into the echoing room.

Then she reached between them — touched his c**k — at naramdaman niya kung gaano ito katigas muli. She looked into his eyes, desire burning.

“Let me ride you.”

Damon’s eyes flared. “Are you sure?”

“f**k yes.”

She rose from his lap, guided him with her hand, and sank down slowly — wetness meeting thickness, ang bagong sugat ng pagiging birhen ay unti-unting natatabunan ng pulsing need.

“Skyra…” Damon grunted, grabbing her hips. “s**t… you feel like heaven.”

Dahan-dahan siyang gumalaw, taas-baba, giling. Tubig ang umaalun-alon sa paligid nila, ang mga katawan nila’y nagkikiskisan sa bawat galaw. Ang mga s**o ni Skyra ay nagba-bounce, kaya’t hinila ito ni Damon at sinupsop nang buo.

“Aaahhh, Damon!” sigaw niya, habang ang dila niya’y lumalaro sa u***g niya, ginagapang ng isang kamay ang likod ni Skyra, habang ang isa’y nakakapit sa gilid ng bathtub.

They kissed — wild, open-mouthed, tongue to tongue, devouring each other habang tuloy-tuloy ang pagkantot niya mula sa ilalim, Skyra riding harder, her moans turning guttural.

“f**k—baby—I'm close…” bulong ni Damon, habang pinipisil ang puwitan niya at sinasalubong ang bawat bounce ng balakang niya.

Skyra dug her nails into his shoulders, riding with abandon.

Then—

They shattered.

Magkasabay. Siya sa loob niya.

Mainit. Malalim. Matindi.

They collapsed into each other’s arms, water sloshing gently around them, lips still locked, breath still heavy.

Silence.

Only their heartbeat… at ang tunog ng ulan na biglang bumuhos sa labas ng villa.

Mainit pa rin ang balat ko nang buhatin niya ako palabas ng bathtub.

Hindi dahil sa tubig — kundi sa kanya.

Wala akong lakas para tumutol. Wala na ring dahilan.

His arms were strong, steady, comforting. Parang kahit ilang ulit akong gumuho, siya ang huling hahawak sa akin.

Ni-wrap niya ako sa towel, halos hindi dumidikit ang malamig na hangin sa balat ko, at dinala ako sa kwarto niya — tahimik, malinis, puro linen at kahoy ang amoy.

I didn’t expect it to feel so... safe.

Binaba niya ako sa kama, dahan-dahan. Parang mahalaga. Parang hindi lang ako isang babae na galit sa mundo, kundi isang babae na may puwang sa mundo niya.

He lay beside me, at hindi ako nagdalawang-isip — kusang gumalaw ang katawan ko, sumiksik sa dibdib niya.

Wala akong suot sa ilalim ng kumot. Siya rin. Pero kakaiba ang init na dumadaloy sa pagitan naming dalawa ngayon.

Walang libog.

Walang galit.

Only warmth.

Only silence.

Narinig ko ang t***k ng puso niya sa ilalim ng tenga ko.

Steady. Matatag. Parang... sa kabila ng lahat, may taong nananatili.

“I should hate you,” bulong ko, basag ang boses, halos pabulong.

“You probably still do,” sagot niya, mababa ang tinig, pero may ngiting naramdaman ko sa dibdib niya.

“You’re dangerous.”

“So are you.”

Napangiti ako. Kaunti lang. Halos hindi ko rin alam kung bakit.

Humigpit ang yakap niya. Mas malapit. Mas mainit.

At doon — sa katahimikan ng kwarto, sa ilalim ng kumot, habang ang ulan ay banayad na tumutugtog sa salamin ng bintana — naramdaman ko ang mga daliri niyang dahan-dahang humahaplos sa buhok ko.

Pababa sa anit, paikot sa batok, pabalik sa bangs ko.

Ulit-ulit. Walang kapalit. Walang hinihingi.

Naramdaman ko ang bigat sa dibdib ko na unti-unting gumagaan.

Hindi ako umiiyak.

Pero pakiramdam ko ay para akong niyayakap mula sa loob.

“Damon…” bulong ko, pilit pa ring gising ang isip ko.

“Hmm?”

I wanted to say something. Anything. Pero walang lumabas.

“Sleep,” he whispered. “I’ve got you.”

At doon ko siya pinaniwalaan.

Sa unang pagkakataon sa buong buhay ko — kahit sandali lang — hinayaan kong may mag-ingat sa akin.

Hinayaan kong mapagod.

Hinayaan kong matahimik.

At bago ako tuluyang sumuko sa antok, naramdaman ko pa rin ang mga daliri niyang humahaplos sa buhok ko — paulit-ulit. Banayad. Walang pagod.

Tulog na ako.

Pero ang puso ko — gising pa rin. Sa kanya.

DAMON'S POV

Tahimik ang buong silid.

Ang hininga ni Skyra ay mabagal, mahina — tanda ng mahimbing na tulog. Nakahiga siya sa kama, nakabalot sa kumot, ang buhok ay nakakalat sa unan tulad ng isang sirenang lumubog sa sariling mundo.

Pero si Damon… hindi mapakali.

Hindi siya sanay sa ganitong pakiramdam — ang may kasamang babae sa kama, hindi dahil sa katawan kundi dahil sa… something else. Something raw. Something terrifyingly real.

Dahan-dahan siyang bumangon, ingat na ingat na hindi siya magising.

Hinawi niya ang ilang hibla ng buhok sa mukha ni Skyra, pinagmasdan ang mga pilikmata nitong mahaba at ang mapupulang labi. She looked soft. Peaceful. Vulnerable.

He swallowed hard.

Then he turned.

Lumabas siya ng kwarto, tuluy-tuloy pababa sa corridor ng villa hanggang makarating sa pinaka-ilalim ng compound — sa command center. Tumunog ang biometric sensor sa kanyang pagpasok, at agad na nagsindi ang mga screen sa paligid.

Isang swipe.

Lumabas ang feed mula sa lahat ng surveillance sa isla.

Isa pang tap.

Nag-focus sa Room 4. Skyra.

Doon pa rin siya, nakaunan, pero bahagyang gumagalaw — parang hindi mahanap ang tunay na pahinga kahit sa panaginip.

Damon leaned forward, elbows on the desk.

He shouldn't be watching.

But he couldn’t look away.

“She’s not just a woman,” he murmured. “She’s a f*****g hurricane.”

Ilang segundo lang, napatingin siya sa monitor kung saan may data file ng Monteverde Holdings.

He tapped it open.

Encrypted packets.

Recent movement logs.

Internal chatter.

And then — a name flashed.

Elian Monteverde.

Damon’s eyes darkened.

He leaned back, puso niya’y mabigat, parang sinasakal ng sariling hinala.

“What are you hiding from her, Elian?” he muttered.

His hand hovered over the secure line.

“Let’s see who’s loyal and who’s fcking not.”

SKYRA'S POV

Naalimpungatan siya.

Pawis. Mabigat ang dibdib. Uhaw na uhaw — pero hindi sa tubig. Uhaw sa katotohanan. Uhaw sa kasagutan.

She blinked.

Wala si Damon sa tabi niya.

The bed was still warm. Ibig sabihin, bagong alis lang ito.

Madilim ang paligid ng kwarto. Ang aircon ay malamig, pero mas malamig ang pakiramdam niya sa dibdib — parang may humahaplos sa puso niya, pero hindi magaan… mabigat. Nakakakilabot.

Pumikit siya muli, pero dumapo ang bangungot.

Panaginip.

Nasa Monteverde estate siya.

Ang hallway ay mahaba, puro puti. Tila walang katapusan. At sa dulo, isang pintong de-ginto — nakaawang. Naroon si Elian. Nakatayo. Nakangiti. Pero may mali. Ang mata nito'y walang buhay. Blangko.

“Elian?” tawag niya sa panaginip.

Ngunit sa halip na sumagot, unti-unting isinara ng kapatid niya ang pinto. At mula sa likod nito… may sumiklab na apoy. Parang sinusunog ang lahat.

“Elian, ano'ng ginagawa mo?”

Pero hindi siya pinansin. Tuluyan na lang isinara ang pinto.

Boom.

Napabalikwas si Skyra sa kama, hingal, pawis, at luha ang bumalot sa kanya.

Nasa villa pa rin siya.

Ligtas.

Pero hindi mapakali ang puso niya.

“That wasn’t just a dream,” bulong ng isip niya. “That was a warning.”

Umupo siya sa gilid ng kama, yakap ang sarili. Nanginginig ang mga daliri niya, pero hindi sa lamig — kundi sa takot na ayaw niyang aminin.

Na baka…

Baka si Elian nga.

Baka ang kapatid niyang minahal, pinagkatiwalaan, at pinagtanggol sa lahat ng aspeto ng buhay niya…

…ay siya ring nagtatangkang ipapatay siya.

“Hindi…” mahinang bulong niya, pero wala nang lakas ang tinig.

At doon, sa gitna ng dilim, habang nakayuko siya’t yakap ang tuhod, dumaloy ang unang luha na hindi para kay Damon — kundi para sa mundong unti-unting gumuho sa paligid niya.

“Elian,” bulong niya, halos wala nang boses. “Bakit?”

Tumulo ang luha mula sa pisngi niya. Isa. Dalawa. Hanggang sa hindi na niya mabilang.

At sa loob ng kanyang dibdib, isang bagay ang bumigay — hindi lang dahil sa takot, kundi dahil sa pagkawalang-katiyakan.

Hindi niya alam kung sino pa ang pwede niyang pagkatiwalaan.

Hindi si Damon.

Hindi ang board.

At marahil… hindi na rin ang sarili niya.

DAMON'S POV

Sa surveillance room, walang ibang tunog kundi ang mahina’t tuluy-tuloy na pag-ikot ng mga cooling fans ng system. I sat down in front of the monitors, ang mga mata ko agad hinanap ang feed ng guest room.

There she was.

Nakatalukbong ang kumot sa kalahati ng katawan niya. She looked peaceful — too peaceful, considering what just happened between us.

But then—

She moved.

Tumagilid. Pumikit. Nagsalita ng mahina, halos walang tunog.

I leaned forward.

“Replay. Ten seconds. Enhance lip movement,” bulong ko sa AI assist.

The feed rolled back.

I watched her mouth the name.

“Elian.”

Tahimik. Pero ang epekto nun sa akin? Parang tinamaan ako ng bala.

Shit.

Her brother.

The golden boy of Monteverde Tech.

I pulled up his file on the secondary screen. Malinis. Masyadong malinis. Too good to be true. I’ve seen men like him. Smiles in the press. Knives in the shadows.

Nireview ko ang logs. A ping. A shadow trace from Manila — just hours before her jet went down. Traced to a device… registered under Elian’s executive assistant.

F*cking sloppy.

Napatingin ako ulit sa feed.

Skyra curled up again, facing the wall this time. Hindi na siya umiiyak. Pero ramdam ko — she wasn’t asleep either. She was breaking quietly.

She suspects.

At kung nararamdaman na niya ito deep down… then she’s closer to the truth than she thinks.

And if I’m right… kung tama ang lahat ng pinagsususpetsahan ko?

Then the person she’s trying to protect the most…

is the very same one who wants her dead.

Humigpit ang hawak ko sa desk.

This is bigger than I thought.

This is no longer just about protecting her.

This is personal now.

Elian Monteverde — you f*cked with the wrong man’s woman.

Nagbabasa ako ng data logs mula sa satellite relay nang biglang may lumitaw na anomalya.

Unmarked aerial object.

Maliit. Mabilis. Low altitude.

“What the hell…” bulong ko, agad tinap ang interface para i-zoom in ang live satellite feed.

Lumitaw sa holographic table ang isang heat signature—isang drone, hovering just outside the western ridge. Too far for our ground teams to detect… but close enough to see into the villa with the right tech.

Private surveillance drone. Encrypted signal.

Hindi ito sa akin. Hindi rin galing sa military protocol.

I ran a trace—pero walang lumitaw. Ghost frequency. Masked origin.

Whoever’s flying it knew exactly how to stay invisible.

My stomach clenched. This wasn’t random.

This was a message.

My eyes darted back to the screen showing Skyra—still asleep, curled up on the bed, her brow slightly furrowed like she could feel the storm coming.

I clenched my jaw. Hard.

Someone found us.

Someone who knew exactly where to look.

And they weren’t just watching.

They were planning.

I tapped my comms.

“Activate blackout protocol,” utos ko. “Lock down airspace. Scramble signals. I want eyes on every inch of this island.”

Pause.

“And wake the guards.”

The war I tried to delay…

just arrived early.