" มึงก็ใจเย็นๆ หน่อยสิว่ะไอ้โซ "
" เออ นั้นดิ ปกติมึงควบคุมอารมณ์ได้มากกว่านี้นะ "
เสียงของเพื่อนผมเองล่ะครับที่บ่นให้ผมหลังจากที่พวกมันลากผมออกมาจากด้านในหอประชุมสำเร็จ ที่จริงผมก็ไม่ได้อยากมีเรื่องนะ แต่ว่าผมเห็นตำตาว่าไอ้ไฟมันแอบจับมือน้องตอนยื่นดอกไม้ให้ แล้วน้องก็รีบชักมือกลับอย่างเร็ว เห็นอย่างงั้นผมก็ขึ้นทันทีครับ เพราะผมเคยบอกมันแล้วว่าผมจีบน้องอยู่ แต่มันก็มากวนตีนผม เห็นทีต้องไปพูดกับมันจริงๆ จังๆ หรือไม่ก็รีบขอน้องเป็นแฟนให้ได้
" อีโซ มึงทำอะไรลงไปปปปปปป " แล้วก็ตามด้วยเสียงสิบแปดหลอดของไอ้เรนที่มักจะมาก่อนตัวมันเสมอ
" พวกมึงก็อย่าว่ามันเยอะ เป็นกู กูก็ไม่ทนเว้ย เห็นตำตาขนาดนั้นว่ามีคนจับมือแฟนกูอ่ะ " เป็นไอ้วินครับที่พูดแก้ตัวแทนผม
" แต่ไอ้โซยังไม่เป็นไรกับน้อง แล้วอีกอย่าง มันทำอย่างงี้ คนอื่นจะมองน้องยังไงว่ะ " ไอ้นัทก็พูดขึ้นอีกครั้งครับ
" จะมองยังไงล่ะ ก็มองว่าน้องมัน
