Give Me Love

CHAPTER SIXTEEN

UNTI-UNTING binuksan ni Luigie ang mga mata niya. But everything was dark. She can't see anything. Hindi niya maintindihan kung bakit wala siyang maaninag? 

"Anak..." 

"D-Daad..." It was her father. Alam niya dahil kilala niya ang boses nito. Inikot niya ang tingin sa kung saan-saan pero wala talaga siyang maaninag. Kumurap-kurap pa siya. Her heart pounded with fear. "I-I can't see..." 

"Luigie..." 

Bigla ay nakaramdam siya ng ibayong frustration. What the hell is happening to her? "I-I can't see anything. Bakit?! Anong nangyayari?!" 

"Luigie, calm down..." 

Tears flows down on her eyes. Bulag na ba siya? Ang huling naaalala niya ay inaabot siya ni Jarreus at nabundol siya ng kotse. Napahawak siya sa tapat ng dibdib. She got into accident and now she's blind?! 

"B-Bakit ganito? Daddy, hindi kita makita!" 

"Anak..." 

"Oh God!" she hysterically cried. 

"You are pregnant, Luigie. Baka mapaano kayo ng anak mo." puno ng pag-aalala na sabi ng ama. Naramdaman niyang kinabig siya ng ama. "Anak, pakiusap kumalma ka."

She stiffened. Wala sa sariling napahawak siya sa ibabaw ng tiyan. 

"I'm w-what?" nauutal niyang tanong. 

"You're four weeks pregnant, anak. Baka makasama sa anak mo kung hindi ka hihinahon." alo ng ama. 

She is pregnant again? Parang may munting kalabit sa puso niya ang narinig. May bata ulit sa sinapupunan niya.

"F-Four weeks?" pabulong na tanong niya.

Lalong bumigat yata ang dala-dala niya sa dibdib. She was pregnant and blind. She felt hopeless. How can she take care of herself now that she's blind? The baby? 

"I'm pregnant, Jarreus shouldn't know this..." 

"Luigie, what are you saying? Mag-asawa kayo ni Jarreus--" 

"I want an annulment." may pinalidad na sabi niya.

Naramdaman niyang bumitaw ang ama sa kanya. May narinig siyang mga hindi pamilyar na boses at sinabi ng ama ang kalagayan niya. It must be the doctor. Hindi niya alam ang nangyayari hanggang sa kinausap siya ng doktor. It might be temporary due to her accident. Pero hindi masabi ng mga ito kung kailan babalik ang paningin niya. 

Tahimik siyang napahagulgol. Maybe it is the price of killing Leo and her baby. Nahaplos niya ang ibabaw ng tiyan. She will never do the same mistake she did. Aalagaan niya itong nasa tiyan niya. 

But how can she start? 

Narinig niyang nagpaalam na ang mga ito. She felt worse. Hindi niya alam kung ano ang gagawin. 

"You're pregnant with your husband child. Bakit ka makikipaghiwalay--" 

"I can raise my child alone. I don't need Jarreus. I don't need him in my life!" puno ng emosyon na sabi niya. 

"Luigie, nag-away ba kayo?" may bahid ng galit na tanong nito.

Umiling siya. Walang kasalanan si Jarreus dahil siya ang may gawa. Hindi niya mapatawad ang sarili sa ginawa. How can Jarreus forgive her? 

"Then why do you want to separate with him?"

"B-Because I don't deserve his love. He doesn't deserve a monstrous and heartless b***h like me..." 

She cried harder. Wala siyang narinig na ingay pero alam niyang naroroon pa ang ama. Hindi man niya nakikita pero ramdam niyang may nakamasid sa kanya.

"I'll hurt him in all possible ways. He will remember how I get rid of it and someday...he will question me. He may hate me until I die and he will forever regret it all his life loving me..."

He will forever hate her. Everyone hates her when Leo died. Soon, Jarreus will hate her by killing their child. 

"As you hated me because mommy died giving birth of me. Kahit ano ang gawin ko... hindi mo ko magawa mahalin. Hindi mo ko kayang mahalin dahil kinuha ko ang babaeng mahal mo..." 

She was broken all these years. She was deprived with love of the people around her. She was a b***h. She was selfish. She was everything in between. She was not like Regina as sweet, thoughtful and all smile type of girl. Hindi siya mabuting tao pero hindi naman siya ganoon kasama para maranasan ito. 

She learnt that life was not good to her. She ready herself on the cruel reality. She learn that people will crushed you, use you, and will break you when you let them in on your life. If that happens, you will find yourself broken and it is hard to get back in shape and be whole again. You will always searching for the missing pieces of your shattered self. 

She was taught herself to be always strong and confident. Always high class and mighty. Alam It is not her, she was not Luigie Marie Koslov. Not this woman.

"You was hurted because of me... and I hated myself more. Sana hindi na lang ako pinanganak para naging masaya ka. So don't pretend that you care for me and you love me because we both know that you didn't. You don't want me from the start because I take your wife away from you." Marahas ang mga huling sinabi niya.

She was good on that, taking away those people who loves her. Her own Mommy, Leo, and her baby. 

His Dad doesn't have any choice. Kaya sa kanya nito pinagkait ang lahat ng lungkot at sakit nito sa pagkawala ng asawa. She was unappreciated and Jarreus find her, but hurts her too. She is what she was right now because of her unfair life. Maybe it is the reason why she loves attention and spotlight. 

"I know I wasn't a good father,   Luigie. It is true that you remind me of your mom. You have the same eyes and face but... but I love you. Anak kita at galing ka sa akin. Ikaw na lang ang natira ng mommy mo sa akin." May sakit sa boses nito. 

But maybe her emotion was too heightened. 

She sighed to ease the pain inside her heart. She bursted all her feelings about him. Hindi niya akalain na masasabi ang mga iyon sa ama. 

"I want the best for you so I work hard. I want to give you all the things you may need--" 

"I don't need your money. I don't need anything you gave me because all I want is your attention, Dad. All your affection and loved. Hindi ko naramdaman kaya siguro...

It is the first time she questioned his Dad. 

Ang sakit na nang mga mata niya. Ramdam niya kung gaano siya kahina at ayaw niya ang pakiramdam na iyon. 

"I killed my child. I killed it so it can never felt unloved and unwanted." She felt a tear escape on her right eyes. "How can Jarreus forgive me as I killed his child. I...I aborted it and I don't think it twice before. I just want to get rid of that inside me."

"Anak..." 

"No one will love a killer. Not you and not Jarreus..."

"Luigie..." 

She closed her eyes. Hindi rin naman siya makakakita kahit buksan ang mga mata. She was tired. She wanted it all gone. Pagod na siya.

"I want to be alone, Dad. I'm tired and helpless. Pakiusap, huwag nyo hayaan na mas kaawaan ko ang sarili ko." Nakiusap muna siya sa ama na iwan siya.

Ayaw niya nang kahit sino. Gusto muna niya mapag-isa. She hated it when she was weak. It is not her... She need to get a grip of herself to take care of her baby.

She will make it right.

xxx

"IS this temporarily blindness, Doc? But until when?" Tanong ni Luigie sa doktor nang tignan nito ang mga mata niya. It has been two days but still she can't see anything. Her vision is blurred. 

"You had mild head trauma but don't worry it is not severe. The accident cause swelling in your brain that cause your temporarily blindness. You will regain your sight maybe tomorrow or on the next days." sagot ng doktor sa kanya. 

Naramdaman niyang hinawakan ni Vladimir ang kamay niya. Kung may gusto man siyang tao na nasa tabi niya ay ang kaibigan iyon. He was always there for her. Through her ups and during the darkest of her life. Isa ito sa mga taong masasandalan niya. Vladimir is truly a good friend of her. Pinisil niya iyon para kumuha ng suporta. Nasa tabi lang niya ito at nakikinig rin sa sinasabi sa kanya.

"Are you sure it will not permanent?" tanong ni Vladimir.

She was afraid to be blind. Sino ba ang hindi? Lalo na ngayon at may dinadala siya sa sinapupunan.

"Based on her results, yes it is not gonna permanent but we still need to conduct some test. The swelling might cause other problems."

She sighed. Hindi niya alam kung ano ang nangyayari sa kanya. Sana ay maging maayos na siya sa mga susunod na araw. 

"Right now, there is nothing to worry but we will conduct a further tests to you, Mrs. Del Castillo. Kailangan ka namin obserbahan pa." 

Nagpasalamat na siya sa doktor bago ito umalis doon. Mamaya naman ay ang OB niya ang pupunta doon. Nakausap na niya ito noong nakaraan at binigyan ng vitamins at pinayuhan sa pagbubuntis niya. 

"Vlad, can you get the water. I'm thirsty—"

"Here." Maikling sabi sa tabi niya. 

Hindi niya maintindihan kung bakit hindi ito umalis. Sinabi na niya sa ama na kausapin itong lumayo muna sa kanya. Kahit hindi niya ito makita ay alam niyang nakamasid lang ito. Ramdam niya ang lalim nang tingin nito sa kanya. 

Hindi niya pinansin ito kahit ramdam niyang malapit na sa bibig niya ang baso. Umiwas siya at pinisil ang kamay ni Vlad.

"Vlad, get me the water please." 

"But Jarreus—"

Umiling siya. "Wag na lang."

"Luigie..."

She sighed. Hindi niya alam kung gaano na ito katagal doon pero siguro ay kanina pa. "Bakit ka ba kasi nandito?"

"I'm your husband I should be here for you." Seryosong sagot nito. 

"Lalabas muna ko, Lu. Kailangan ninyo mag-usap na mag-asawa." bulong ni Vladimir sa kanya sa lengguwahe nila. Naramdaman niya na bumitaw ito sa hawak niya. 

Napapikit na lang siya. Ayaw sana niya maiwan kasama ito. After the accident, she doesn't want to talked to him. Ayaw niya maging kargo ni Jarreus lalo ngayon na hindi niya alam kung kailan siya makakakita muli. 

"You shouldn't be here, Jarreus." Sabi niya nang marinig na sinarado ni Vladimir ang pinto. 

Naramdaman niyang umupo ito sa tapat niya. "I'm your husband. Ako dapat ang nasa tabi mo." 

She weakly smiled. "Hindi ba nasabi sa'yo ni Daddy na ayaw kong nandito ka?" Sa halip na tanong niya. 

Hindi ito agad sumagot. Nakiusap rin siya sa ama na huwag muna ipaalam kay Jarreus ang tungkol sa pagbubuntis niya. Baka hindi nito pirmahan ang annulment nila sa oras na malaman nitong nagdadalang-tao siya.

"Jarreus, could you really accept me after what you've found out? I killed Leo... and your child? Hindi ba dapat magalit ka sa akin dahil hindi kita binigyan ng pagkakataon para maging ama sa kanya?" 

Naramdaman niya ang pamumuo ng mga luha niya. 

"Tanggap mo ko kahit ganito ako? Can't you see, Jarreus? I'm blind and I don't know when I can see again. Kaya bakit nandito ka pa?" Gumaragal ang boses niya sa huling tanong. 

Napapitlag siya nang maramdaman na kinuha nito ang mga kamay niya. Dinala ni Jarreus ang mga iyon sa mukha nito. Naramdaman niyang hinalikan nito ang kanang kamay niya. Akmang babawiin niya ang mga iyon nang humigpit ang kapit nito sa kanya.

"Hindi ako aalis, Luigie. Kahit anong gawin mo ay hindi kita iiwan." Bulong ni Jarreus sapat para marinig niya. 

"You can't love me..."

"I can and I do. Hindi mo alam ang mga kaya kong gawin para hindi ka lang mawala sa akin." Mabining sabi ni Jarreus.

Para siyang nawalan ng lakas. Buo na ang desisyon niya ipagtulakan ito pero nanghihina siya ngayon. Nasasaktan siya pero dapat lang iyon dahil sa mga naging kasalanan niya. 

"Jarreus, huwag mo ko pahirapan pa... Dad will arrange our annulment. Please cooperate with us." 

"Why are you pushing me away, Lu?" Mahinang tanong nito.

"I want you to meet someone that has good heart. Isang babae na eksaktong kabaliktaran ko. Dahil alam naman natin na hindi talaga magwo-work out itong sa atin. You agreed to marry me because of Lolo. Ngayon na wala na siya puwede na tayo kumawala."

She heard him took a deep breath.

"Jarreus, I know where I should stand. Hindi mo kailangan pilitin ang sarili mo piliin ako. Huwag ka na magpanggap." Pagod na sabi niya. 

"You know how to break me." Matiim na sabi ni Jarreus. Naguluhan siya sa sinabi nito. 

"Ayoko lang pilitin ka sa isang bagay na hindi ka magiging masaya." Sinsero na sabi niya.

"I made you like this, ain't I?" 

Hindi siya umimik. Ayaw niya sisihin ito kung bakit puno siya ng takot at mga duda. 

"Tell me. Let me understand why you want to be free with me?" Gumaragal ang boses nito. Her heart clenched. "I know everything but I chose to accept all of it. Bakit gusto mo pa rin akong iwan?"

"J-Jarreuss..." 

She didn't see that coming but she knew he was crying. May naramdaman siyang basa sa mga kamay niyang nasa pisngi nito. 

"Ipaintindi mo sa akin kasi gulong-gulo ako. Hindi ko maintindihan bakit hindi mo maramdaman na mahal kita. Bakit kahit anong pilit ko ay naghahanap ka pa rin ng dahilan para iwan ako. Ipaintindi mo kasi hindi ko alam. Hindi ko na alam ang gagawin ko, Luigie."

Hindi na niya napigilan ang humikbi. Gusto lang naman niya na mapabuti ito. Ayaw niya makulong ito sa isang tulad niya. She was a monster. Siguro kaya siya nabulag dahil sa mga kasalanan niya noon. She break someone's heart resulting to his death. She didn't even think twice when she aborted their baby. Magsisi man siya wala na at tapos na. 

"You don't deserve a wrench woman..." basag ang boses na usal niya.

"I know I don't deserve you. Because..." Naramdaman niyang hinilig nito ang mukha sa gilid ng leeg niya. She felt his hit breathe damp on her skin. Dumalong ang kilabot sa balat niya nang maramdaman ang lapit nito sa kanya.  "You deserve someone can loves you during those times I take you for granted. You deserve someone who can see your worth when I kept on looking to Regina. You don't deserve me either but I'm willing to do anything to deserve you."

Hinawakan niya ang buhok nito at marahan na hinaplos. Naramdaman niyang dumampi ang kamay nito sa ibabaw ng tiyan niya. 

"You don't fuckin' deserve any painful experience, Lu. What you deserve is to be happy with me." 

Sinubukan niya hugutin muli ang paninindigan pero natatalo siya. Nilulubog ng husto ni Jarreus ang depensa niya. 

"I'll not go anywhere so stop fighting. Lalo na ngayon na dalawa kayong kailangan ko alagaan." 

"Dad, told you?" 

Marahan na hinahaplos nito ang braso niya samantalang busy ang isa sa tiyan niya. Ang bilis ng t***k ng puso niya. Hindi niya alam kung naririnig nito pero sana hindi. Hindi na rin normal ang paghinga niya sa panunukso nito. If he really teasing her?

Hinalikan nito ang leeg niya. "I was the first person who find out your pregnancy. Hindi mo alam kung gaano ako katakot hanggang ngayon." Bulong nito sa balat niya. 

Nakagat niya ang ibabang labi. "You are not staying with me because of our child? Or because I was pitiful?"

She gasped as he nip on her skin. "Nope. I'll stay with you because I wanted to. We are married. You belong with me. You are mine alone. Wala ng ibang dahilan at huwag ka ng maghanap pa."

"K-kahit ituloy ko ang annulment?" Nanginginig na tanong niya. She was distracted  with Jarreus kissing and nipping her skin. 

Naramdaman niya ang bigat ng buntong-hininga nito sa balat niya. "Do whatever you want then. File an annulment if that's what you want. I'll be with you anyway."