Chapter 92

1814 Words

Ang sama ng tingin ko kay Thauce habang siya ay ngingiti-ngiti habang naghahanda ng tanghalian namin na dalawa. Pumayag na ako na ngayon namin kakausapin si Seya, pero hindi ako kaagad nagising! alas dos na nang tumingin ako sa oras! At ang dahilan? sino pa ba? "It's not like I am the only one who enjoyed it," sagot pa niya. Ubos na ubos ang lakas sa kaniya. Parang hanggang ngayon ay nanghihina pa ako sa naganap sa amin. "Naisahan mo ako," iritadong sabi ko naman at nagsalumbaba. Ito daw ang bayad niya sa akin dahil nga nasobrahan daw ang ginawa niya at napagod ako. Siya ang magluluto ng pagkain namin na dalawa. Buti naman dahil wala rin talaga ako sa mood. Pero nang may maalala ako kagabi ay tumingin ako sa kaniya. Ang tanda ko ay may inabot siyang papel sa akin at pinirmahan ko yon

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD