Chapter 11
Ang bilis lumipas ng mga araw. Parang kailan lang first year high school pa lang ako. Nandoon ako sa posisyon na nagdududa kung kakayanin ko ba na pagsabayin ang part time job at pag-aaral.
Ilang beses pumasok sa utak ko na umalis na lang at lumipat sa pampublikong eskwelahan. Wala naman sa akin problema kung ganoon ang mangyayari. Gusto ko ang school ko pero kung ang kapalit naman niyon ay ang pagtatrabaho ni Mama ng higit sa kaya ng katawan niya ay mas gugustuhin ko pa na suwayin siya.
Aanhin ko ang magandang eskwelahan kung magkakasakit naman ang nag-iisang tao na importante sa buhay ko. Kaya kong mabuhay ng walang Papa, kinaya namin pero kapag si Mama ang mawala hindi ko na alam kung anong mangyayari sakin.
She’s the most important person in my life and I will do everyth
