Bulutlar dokunduğumda ufacık parçalara ayrılacak olan birer sis gibi gözüküyorlardı gökyüzünde. İnsanlara ne kadar da benziyorlardı, öyle değil mi? Dirayetsiz bir insanın yarasına dokunduğumuzda hiç fark etmesek bile onu parçalara ayırıyorduk. Bunu fark etmemiz zamanımızı alıyordu. Belki de hiç fark edemiyordu bazılarımız. Bana gelirsek...
Uygar'ın yaralarına dokunduğumu çok sonradan fark edebilmiştim. Gözlerimi camdan alıp Uygar'a çevirdim. Yaklaşık yarım saattir Arda ile ses kaydını ne zaman karakola teslim etmesi gerektiğini tartışıyorlar, Uygar dedesinin son bir atak daha yapmasını bekleyeceğini söylüyordu. Dış görünüşü her zaman aynı yenilmezliği gösteriyordu bana. İçi yaralarla dolu olsa da dışında fark edilebilecek bir yarası yoktu. Beyaz tişörtü siyah pantolunu ve bilekliği ile h
