บทที่ 7
จับเป็นที่เอาถึงตาย
ณ รีสอร์ตหรู
สาวสวยในชุดเดรสรัดรูปหลายสิบคนกระจายอยู่รอบงาน บางคนแช่น้ำโชว์เรือนร่าง บางคนโยกตัวเบา ๆ คลอเคลียชายใส่สูทเพื่อเอาอกเอาใจเผื่อได้ตกถังข้าวสาร
แต่เมื่อทั้งน้ำรินและแพรวาเดินเข้างานมาตามเวลานัดหมาย ก็ทำให้สายตาทุกคู่หันมาจ้องมอง
น้ำรินในเดรสสีขาวเปิดไหล่กว้าง แต่งหน้าอ่อน ๆ เผยความมั่นใจราวกับนางพญาในงานเลี้ยงของเหล่าบรรดาหมาป่า และข้างเธอคือแพรวา สาวน้อยหน้าหวานในเดรสสีดำเรียบโก้ สวยสะดุดไม่แพ้กัน
“ผู้หญิงคนนั้นของเฮียศักดิ์ใช่ไหมวะ?”
“เออใช่...กูจำได้ไอ้เฮียมันเอารูปมาอวดอยู่สงสัยคงชอบมาก”
“แล้วอีกคนที่สวยยิ่งกว่านั่นล่ะก็ของเฮียศักดิ์เหรอวะ?”
“ไม่แน่ใจ แต่ไม่เคยเห็นเฮียศักดิ์พูดว่ะ?”
“ถ้าไม่ใช่พวกเราก็มีสิทธิ์ล่อดิ”
เสียงกระซิบดังมาจากกลุ่มผู้ชายใส่สูทกลุ่มหนึ่ง
ในขณะเดียวกันเฮียศักดิ์ ชายวัยสามสิบปลายในเชิ้ตขาวเปิดคอ นั่งเอนหลังบนโซฟาล
