บทที่ 15
ผู้หญิงของเขา สู่ ผู้ชายดูตัวของเธอ
หลังจากที่มื้ออาหารจบไป คุณหญิงทั้งสองตระกูลก็หันหน้าคุยกันอย่างออกรสเรื่องการกุศลบ้าง ในขณะที่ท่านประธานทั้งสองคนกลับยกแก้วไวน์จิบคุยกันเรื่องธุรกิจ ก่อนหันมาคุยกับลูกชายของตน
“กัณฑ์ ลูกพาหนูน้ำรินเดินดูรอบ ๆ บ้านเราสิ ให้รู้จักที่นี่สักหน่อย”
น้ำรินชะงักหันไปยิ้มกว้างเจื่อนให้พ่อของเขา
“ไม่เป็นไรค่ะคุณลุง เดี๋ยวน้ำรินเดินดูเอง”
“ไม่ได้สิหนูริน บ้านป้าใหญ่มากนะเดี๋ยวหลง ให้ลูกชายปากพากดูเถอะนะจ๊ะ”
น้ำรินรู้ตัวแล้วว่าไม่สามารถปฏิเสธได้ ทำได้เพียงแต่ตอบรับเท่านั้น
“ค่ะ” น้ำรินตอบรับ
เฮียกัณฑ์ยิ้มมุมปาก ก่อนจะลุกขึ้นยืนรอด้านข้าง ยื่นมือมาตรงหน้าน้ำรินให้เธอจับ เธอมองด้วยสายตาจ้องเขม็ง แต่เพราะสายตาผู้ใหญ่ทั้งสี่คนยังจับจ้องอยู่ จึงทำได้แต่ยิ้มเจื่อนวางมือเขาอย่างช่วยไม่ได้
“ผมพาน้ำรินชมบ้านก่อนนะครับ”
เฮียกัณฑ์ยิ้ม และน้ำรินเองก็ต้องฝ
