ในขณะที่จูบเริ่มทวีคูณความร้อนแรง เสียงฝีเท้าจากทางเดินค่อย ๆ ดังขึ้นให้ทั้งคู่ได้ยิน
น้ำรินและเฮียกัณฑ์สะดุ้งเล็กน้อย ร่างของเธอถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เธอลนลานจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ รวบผมที่ยุ่งเหยิงให้เรียบร้อยดังเดิม จะมีก็แต่ความเฉอะแฉะรูร่องที่ยังไม่ได้เช็ดให้ดี
“คุณชายคะ คุณน้ำรินคะ” เสียงป้าแม่บ้านพูดขึ้นเมื่อมาถึงระเบียงชั้นสาม “นายท่านเรียกให้ลงไปได้แล้วค่ะ”
“อืม...จะลงไปเดี๋ยวนี้แหละ” เสียงทุ่มต่ำเอ่ยตอบอย่างไม่สบอารมณ์นัก ในขณะที่น้ำรินหันไปฝืนยิ้มให้ป้าแม่บ้านเหมือนไม่มีอะไร
พอแม่บ้านลับตาไป น้ำรินก็เหลือบมองคนข้าง ๆ ที่ลุกขึ้นยืนมองเธอนิ่ง แววตามีประกายความคิดบางอย่างที่ทำให้เธอใจเต้นแรง
“ลงไปกันเถอะ เดี๋ยวคนอื่นจะเข้าใจผิดว่าเฮียพาลูกเขามาเอาจนเสร็จ” คำพูดหยอกแรงพูดออกมาหน้าตาย ทำเอาน้ำรินหน้าเห่อร้อนอับอายสุด ๆ กัดฟันกรอดด้วยความโมโห
ไอ้เฮียปากเหี้ย...ทำฉันเสร็จแล้วยังจะ
