RIS POV
Pagkatapos ng sandali naming iyon ni Diyosa sa ilalim ng puno ng mangga, tila bumalik ako sa katinuan. Nakatingin ako sa kanya habang nagsisimula siyang ayusin ang kanyang damit, pilit na nilalabanan ang pamumula ng kanyang pisngi. Tila may kaba at takot sa kanyang mga mata, pero may halong kislap ng kasiyahan na di ko rin maikakaila.
"Diyosa, kailangan mo na bang bumalik agad sa mansyon?" tanong ko, pilit na pinipigilan ang kaba at damdamin na nag-uumapaw sa loob ko.
Tumango siya, halos hindi makatingin nang diretso sa akin. "Yes, Ris. I… I need to go," sabi niya, halos pabulong at halatang nanginginig ang boses. Alam kong nahihirapan din siya sa sitwasyong ito, at kahit hindi siya nagsalita, kitang-kita sa kanyang mga mata ang kaba at pag-aalinlangan.
Habang tinutulungan ko s
