Accidentally Kiss The Mafia Boss (Tagalog) R/18 SPG

Chapter 5

LINDSY

Pinihit niya ang dutsa saka tinapat ako sa umaagos na tubig. Pumuwesto siya sa likuran ko at napapitlag ako ng lumapat ang daliri niya sa leeg ko nang hinawi niya ang buhok ko. Nilagay niya iyon lahat sa aking likuran.

"Let me touch every inch of your skin, Sy Aragon," he whispered.

Tinangay ng tubig ang pagdaloy ng luha ko sa pisngi. Mariin kong kinagat ang ibabang labi ko para pigilan ang gusto kumawalang hikbi. Pinasok ko ang ganitong sitwasyon kaya kailangan ko maging matapang. Hindi ko dapat ipakita na mahina ako dahil gagamitin lang niya iyon laban sa 'kin.

He held me by the shoulder and his hand slowly went down my arm.

"No one tries to leave my house without passing through my hands. As soon as you enter my house, one of your feet is already buried in the pit.

When I find out that you have done something I don't like, prepare yourself for the punishment I will inflict," malalim ang boses at puno ng pagbabanta na wika niya habang patuloy ang paghaplos ng kamay niya sa katawan ko na ngayon ay nasa bewang ko na.

Kahit lumalagaslas ang tubig sa katawan ko ay naramdaman ko ang pagtaas ng balahibo ko sa katawan. Bawat katagang binitawan niya ay tila isang banta na sinisiksik sa utak ko. Mas lalo lang ako nawawalan ng pag-asa na makatakas dito dahil oras na gawin ko iyon, tiyak na buhay ko ang magiging kapalit. At sinisiguro ko rin na hindi na ako makakalabas ng buhay rito kapag nagtangka akong tumakas.

I closed my eyes tightly when I felt his hand wrap around my waist, causing his body to move even closer to my back. Dumiin pa ang pagkakagat ko sa labi ng maramdaman ko ang matigas na bagay sa bandang pang-upo ko at kahit hindi ko tingnan ay alam kong alaga niya iyon.

Humagod and kamay niya sa puson ko paakyat. Hindi ko mapigilan ang singhap ng dumapo na ang malaking palad niya sa dibdib ko at nilamas na animo'y isa itong harina.

"Hmm, I like your boobs. Very firm. I wonder if someone touches this the way I touch it? Tell me, Sy, are there other men touching your boobs?"

Hindi ako sumagot. I feel humiliated. Pakiramdam ko ay ang dumi ko ng babae. Ganito ba siya sa mga babae– walang respeto?

Hindi ko lubos akalain na ang pag-sunggab ko sa trabaho ay hahantong sa ganito. Buong buhay ko ay naging mabuti ako. Hindi ko inuna ang sarili ko dahil nakatuon ang lahat ng atensyon ko sa lola ko. Pero bakit binigyan ako ng ganitong parusa? Deserved ko ba danasin ito?

Ilang sandali lang ay dumausdos ang kamay niya sa katawan ko. Nahigit ko ang hininga ko ng hawakan niya ang pang-upo ko at pinisil-pisil.

"And your ass, hmm… I wonder if you will like it if I slap it?"

Nabahala ako. Pakiramdam ko ay hindi na lang hawak at haplos ang gagawin niya kapag hindi siya nakontento. Susubukan ko pa rin makiusap kahit imposible na pakinggan niya ako dahil mukhang siya ang tao na hindi marunong makinig sa sasabihin ng iba.

Ngunit hindi ko na nagawa magsalita ng manlaki ang mata ko nang lumapat ang kamay niya sa p********e ko. Lalong kumawala ang luha sa pisngi ko sa ginawa nito at muling pumikit ng mariin.

"Silence means yes. Am I right–"

Natigil siya sa pagsasalita ng narinig niya ang paghikbi ko. At kahit hindi ko siya tingnan ay alam kong nasa harap ko na siya dahil hindi ko na maramdaman ang katawan niya sa likuran ko. Hindi ko na rin maramdaman ang kamay niya sa p********e ko.

Hindi ko kayang pigilan ang hikbi ko dahil hindi ko matanggap ang ginagawa niya sa 'kin. Kahit pilitin ko maging matapang ay hindi ko pala kaya. Diring-diri na ako sa sarili ko.

"How old are you, Sy?" tanong niya pero nanatili lang akong walang imik at patuloy ang paghikbi ko. Nagawa pa niya akong tanungin kung ilang taon ako. Ano naman ang pakialam niya sa edad ko?

"I said, how old are you? God damn it!" mariing sambit niya na ikinaigtad ko. Pangalawang ulit pa lang niya pero parang naubusan na agad siya ng pasensya.

"T-twenty f-four…" nanginginig ang boses na sagot ko.

"Tell me, are you still virgin?" walang preno ang bibig na tanong niyang muli.

Mabilis akong tumango dahil baka hindi na siya makapagtimpi ay saktan na niya ako kapag hindi ako sumagot.

Dahil nakapikit ako ay hindi ko alam kung ano ang naging reaksyon niya. Pero wala na akong balak alamin dahil tiyak ako na natutuwa siya dahil siya ang makakauna sa 'kin. Pero kung sakali man, ngayon pa lang ay hindi ko na matanggap na mapupunta ang virginity ko sa isang estranghero. Nakakababa ng dangal. Nakakapanlumo isipin na makukuha ng lalaking ito ng walang kahirap-hirap ang matagal kong iningatan. Ano pa ang maipagmamalaki ko sa lalaking mahal ko kung nakuha na niya ang p********e ko?

Ilang segundo na ang nakalipas ay hindi ko na siya narinig nagsalita. Nang magmulat ako ng mata ay hindi ko na siya nakita sa loob ng shower room. Nakahinga ako ng maluwag dahil kahit paano ay nabawasan ang kaba sa dibdib ko. Sandali ko pa lang siya nakaharap pero pakiramdam ko ay sumisikip ang mundo ko dahil sa presensya niya. At hindi ko alam kung ano ang hangin na pumasok sa utak niya dahil nawala siya sa harap ko. Nakonsensya kaya siya? Pero mukhang ang katulad niya ay walang natitirang konsensya sa katawan.

Kahit nanginginig ang katawan ay mabilis akong kumilos para maligo. Baka kasi magbago ang isip niya at bumalik dito at gawin na ang masamang balak sa 'kin. Dalangin ko sana ay makaalis na ako dito dahil oras na pumasok ang kademonyohan sa utak niya, baka pagsamantalahan na niya ako lalo na at bulag ako sa paningin niya.

Nagbihis na ako sa loob ng banyo. Paglabas ko ay hindi ko siya nakita sa loob ng silid. Kinalma ko muna ang sarili ko. Kailangan ko magpakatatag. Kahit ano ang mangyari ay gagawa pa rin ako ng paraan para makaalis sa impyernong lugar na ito.

Kahit basa ang buhok at hindi pa nagsusuklay ay nahiga ako. Hindi pa man nag-iinit ang likod ko sa kama ay bumukas ang pintuan. Muntik ko na makalimutan na nagpapanggap pala akong bulag kaya kahit gusto ko sulyapan ang pumasok ay hindi ko na ginawa. Kung siya man ang pumasok ay hindi ko na siguro siya iimikin. May gana pa ba akong kausapin siya gayong hindi maganda ang ginawa niya sa 'kin kanina lang.

"Hija, kumain ka na." Napabalikwas ako ng bangon ng marinig ko ang boses ng isang babae. Nagkaroon ako bigla ng pag-asa na baka matulungan niya akong makaalis sa bahay na ito.

Walang pag-aalinlangan na umalis ako sa kama at mabilis na nilapitan ang may edad na babae. Nakikiusap ang tingin na ipinukol ko sa kanya. Nagsalubong ang kilay niya ng hawakan ko siya sa kamay.

"Bulag ka, hindi ba?" salubong ang kilay na tanong niya.

Marahil ay sinabi sa kanya ng lalaking iyon na bulag ako kaya nito tinatanong sa akin at gusto makumpirma kung totoo nga ba.

Umiling ako bilang sagot. May edad na siya at kahit hindi ko itanong ay may anak o kaya apo na siya. Siguro naman ay may konsensya siya at kung ang mahal niya sa buhay ang malagay sa ganitong sitwasyon ay tiyak ako na hindi niya hahayaan na manatili ito sa ganitong lugar lalo na sa piling ng lalaking iyon na wala yatang kaluluwa.

"T-tulungan n'yo po ako. Hindi dapat ako nandito. Kailangan po ako ng lola ko," pakiusap ko rito.

Napuno ng pagkabahala ang mukha nito pagkatapos ko iyon sabihin.

"H-hindi ka bulag?" hindi makapaniwalang tanong nito saka winaksi ang kamay ko na nakahawak sa kamay niya. "Nagkamali ka ng ginawa, hija. Hindi ka dapat nagpanggap. Ayaw na ayaw ni Sir Ravi ang nagpapanggap sa pamamahay niya. Kapag nalaman niyang nagpapanggap ka lang, tiyak akong parurusahan ka niya." Puno ng takot ang nabanaag ko sa mukha nito sa bawat salitang binitawan niya. Para bang big deal ang pagpapanggap ko sa tinawag nitong Ravi na sa tingin ko ay si big boss.

Humakbang ako palapit pero umatras siya. Parang ayaw na niya akong kausapin at natatakot na lapitan ko siya.

"Kumain ka na, hija. Kailangan pagbalik ni sir ay nakakain ka na," sabi nito at mabilis nang lumabas kahit may gusto pa akong sabihin dito.

Nanghihina na napaupo ako sa kama. Unti-unti akong nawawalan ng pag-asa dahil mukhang takot sa lalaking iyon ang nilapitan ko ng tulong. Paano na ako makakaalis dito? Paano na ang lola ko?

Gustuhin ko mang kumain ay wala akong gana. Pilit pa rin gumagana ang utak ko para umisip ng paraan kung paano ako makakaalis sa lugar na ito.

Humiga ako sa kama at ipinikit ang mga mata ko. Baka hindi lang ako makapag-isip ng maayos ngayon dahil sa nangyari sa akin sa shower room kanina. Kailangan ko muna ipahinga ang isip ko.

Hanggang sa unti-unti na nga akong ginugupo ng antok. Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakatulog pero naalimpungatan ako ng may marinig akong nabasag.

Bumangon ako at napasiksik sa headboard ng kama ng marinig ko ang boses ni big boss na sumisigaw sa labas ng kwarto.

"Hindi ba sinabi ko na pilitin n'yong kumain? Bakit natulog s'ya na wala man lang bawas ang pagkain na dala n'yo?"

Napakagat ako sa labi. Pinapagalitan yata niya ang matandang babae na nagdala ng pagkain. Pakiramdam ko tuloy ay kasalanan ko kaya ito napagalitan.

"P-pasensya na po, Sir Ravi. Sinabi ko naman po sa kanya na kumain–"

"I don't need your f*****g s**t explanation! Sa susunod na hindi siya kumain, ipakakain ko sa inyo ang lahat ng pagkain na hindi niya kinakain. Do you f*****g understand me?!" bulyaw niya.

Nakaawang ang pintuan kaya bahagya kong sinilip. Nakita kong nakayuko ang matandang babae at bakas sa mukha nito ang takot. Ano ba ang mayroon sa lalaking ito at ganito na lang matakot ang babaeng iyon? Para siyang batas sa bahay na ito at wala dapat sumuway ng rules and regulations niya.

"Get out of my sight!" sigaw nito.

Hindi pa kumilos ang matandang babae. Marahil ay hindi nito magawang gumalaw lalo na at parang halimaw ang kaharap nito. Para itong nakaharap kay kamatayan sa itsura nito.

"Now!"

Sabay pa kaming napaigtad ng matanda sa sigaw na iyon ni big boss. Mabilis itong kumilos at ilang sandali lang ay hindi ko na ito nakita.

Dahil baka mahuli ako ay mabilis akong humiga. Tumalikod ako para hindi niya mahalata na nagising ako.

Pinakiramdaman ko siya at narinig ko sumara ang pintuan. Ngayon ko naramdaman ang lamig na dulot na buga ng aircon kaya parang nanginig ang buong katawan ko.

"f**k," mahina pero may diin na pagmumura niya.

Bakit ba ang init ng ulo niya? Dahil ba sa hindi ko kinain ang pagkain na dinala sa 'kin? Kung tutuusin ay hindi dapat siya magalit dahil hindi naman siya ang magugutom kung 'di ako.

Nagsalubong ang kilay ko ng maramdaman ko na lumundo ang kama. Dito ba s'ya matutulog? At sa tabi ko pa? Ang laki ng bahay n'ya at alam kong maraming silid dito kaya bakit dito niya pinili matulog? Sana nilagay na lang niya ako sa ibang kwarto. Mukha naman siyang matalino pero hindi nag-iisip ng tama.

Pinilit ko na huwag gumalaw. At kahit nangangati ang ilang parte na bahagi ng katawan ko ay pinilit ko na huwag magkamot. Nakatulugan ko na nga ang pagpipigil ko magkamot. Nagising na lang ako ng may mabigat na bagay na nakapatong sa bewang ko at may kumot na rin sa katawan ko.

Nang bumaba ang mata ko para tingnan kung ano ito ay nanlaki ang mata ko. Braso niya ito at may naramdaman pa ako na matigas na bagay sa likuran ko.

Tumaas ang balahibo ko sa batok at nakiliti ako dahil sa mainit na buga na nanggaling mula sa kanya. Nakasiksik ang mukha niya sa batok ko. Saka ko lang napagtanto na nakayakap siya mula sa likuran ko.

Marahan ko tinanggal ang braso niya dahil hindi ako komportable. Sabagay, hindi na ako naging komportable simula ng nakaharap ko siya.

Napangiti ako ng malapit ko ng matanggal ang braso niya. Ngunit nahigit ko ang hininga ng nabitawan ko naman ito at muling napunta sa bewang ko ang braso niya at kumilos siya saka kinabig pa ako palapit sa kanya.

"Hmm, stay," namamaos ang boses na wika nito.

Hindi ko tuloy magawang kumilos. Sarap sikuhin ng lalaking ito. Samantalang kagabi lang ay halos magbuga ito ng apoy dahil sa galit. At baka nakakalimutan niya ang kawalan niya ng respeto sa 'kin ng nagdaang gabi. Sariwa pa rin sa isip ko at pakiramdam ko ay dama ko pa rin ang mga kamay niya sa balat ko.

Kailangan ko mag-isip ng paraan para makaalis ako sa tabi niya. Isa pa, natutusok ako ng alaga niya.

Pinakiramdaman ko kung bumalik na siya sa pagtulog. Nang sigurado na ako ay muli akong kumilos at tinanggal ang braso niyang nakayakap sa 'kin.

"Don't do it, Lindsy. Stay," may awtoridad niyang utos sa 'kin.

Natigilan ako ng binanggit niya ang pangalan ko. Hindi naman ako bingi para hindi ko marinig ang sinabi niya. Isa pa, ang lapit niya sa akin kaya malinaw sa pandinig ko na binanggit niya ang pangalan ko. I don't remember telling him my real name, either. I'm afraid he might find out who I really am, so I didn't say my name.