Being InLove With You

EPISODE 2

Prettyboy Dy: Im still waiting, no matter what Lexa. Im not giving you up that easily.

Hollycow, who's this prettyboy dy?.

Prettyboy Dy: Abutin man ako nang taon, im still willing to wait you. Until you came back.

Ang cheesy ha, pero seryoso?. Sino ba ito?. A tripper?. Hindi ko na lamang ito pinansin. Baka nga tripper lang.

Pero ang mga chats na yun, ay naulit pa nang ilang araw.

Prettyboy Dy: 2PM, and still waiting for you. Same place and at the same time.

Prettyboy Dy: Hindi ako mapapagod mag antay. Im still hoping.

Prettyboy Dy: This is the 4rt day, but still waiting for you, to come. Please Lexa, show your self up.

It sounds like, so despirately, but its kinda sweet and cheesy at the same time. And im starting to get irritated na.

I AM ALEXA: Who are you?.

Prettyboy Dy: It's me, Dale.

I AM ALEXA: Then what?, i don't know anyone who named with yours.

Prettyboy Dy: Please, don't be like this. Don't pretend that you don't knew me at all. I've always been waiting for you, for so long. Please, im begging. I miss you already.

What the heck, i didn't know this guy at all. Bored akung tao, pero never in life na nantrip ako nang iba. And it's kinda irritating.

I AM ALEXA: Can you please stop this, it's not funny at all. I don't know you.

Prettyboy Dy: Ganyan kana ba talaga?. Itatapon mo nalang ang tatlong taong pinagsamahan natin?. That's unfair. You left me without even explaining anything. I know you didn't love me anymore. Pero hindi ba pwedeng magpaliwanag kana lang kung bakit may iba na at hindi na ako?.

What the heck, anong sinasabe niya?, we've been together in 3 years?. Wala akung maalala ha. Siguro titigil lang ito kapag sinakyan ko trip niya.

I AM ALEXA: Okay fine. I chose him over you, kasi im tired being with you. Happy?. Now stop this nonsense of yours. Im happy with him now. Stop bothering me. Im already done with you.

Oo na, sige na. Ako na talaga mapagpanggap. Hahaha, is it my fault?. I didn't know him naman, ee.

|MONDAY|

"Miyumi, iha. Andito na si Yassy"- Manang shouted, at the back of my door room.

"Yes manang, im coming"

First day of class ngayon. New life, new school year, and new university. And this is the first time, that im going to study in philippines.

"GOODMORNING, PRINCESS"- Yassy, greeted me so loud.

"Tsk, ang aga aga. Napaka ingay mo"- reklamo ko. Nasobrahan talaga to nang tyukolate sa katawan. Masyadong hyper ee.

"So, lets go?."- I nodded, at nagpaalam na kami kay manang.

|At School|

"Woah, ang laki pala talaga nang Fabillion University?."- namamanghang ani nito.

"Yeah, at sa sobrang laki. Kelangan na nating magmadali, para hanapin ang D.O"

Naglakad na kami nang naglakad, pero inabot na kami nang almost 15 minutes. Pero hindi pa din namin nahahagilap ang Dean's office.

"There, magtatanong tayo"- she grabbed may wrist, at hinila ako papalapit sa dalawang studyanteng lalaki, na naglalakad.

"Hi boys"- Bati nito.

"Hello, Miss beautiful?"- Malandi namang turan nang isang lalaki. Habang ang isa ay busy kakakalikot sa cellphone niya.

"Pwede ba magtanong?"- Yassy, while using her, pacute voice. And what the heck.

"Sure why not?. You wanna ask for my phone number?. Im Drake and you are?"- Bago pa sila makapagkamayan, sumingit sa usapan ang kasama nitong lalaki.

"Dre, malapit na daw si Dale"- He said, tiyaka niya lamang kami napansin nang magtama ang mga mata namin. Ngayon ko lang napagmasdang, may itsura pala sila?. I mean, they had a look. Gwapo kung baga. Not just the typically gwapo ah.

"Yes, mga miss?"- The cutie guy, asked.

"Saan po ang daan papuntang D.O?"- Ako na nagtanong, dahil mukhang busy na si Yassy, makipag harutan dun sa Drake ba yun?.

"Ahh, over there. Deretsuhin niyo lang yan, then makikita niyo yung sign nang D.O"- he said, habang tinuturo yung daan, nagpasalamat naman muna ako, bago hilain si Yassy.

"Nice meeting you, bye"- Nagwaved pa ito sa lalaking kausap.

"See that?, they are so handsome. Hindi talaga nagkamali si Xander-oppa nang university"- kinikilig na ani pa nito. Xander is my older brother.

"What ever, set aside mo muna yan. We're here"

|5 minutes later|

"Magmadali kayo, you're running out of time, mga ija. Malapit nang mag bell"- nagkatinginan pa muna kami ni Yassy, bago sabay na tumakbo papalabas nang D.O.

Paano ba naman, ang first class namin ay 8:30Am, at 8:25Am na for heaven's sake. Kelangan pa namin hanapin ang room number namin. Fourth floor, section 4-A. Nakakahingal man, pero halos mag hilaan na kami ni Yassy sa pag akyat sa hagdanan. What a fisrt lucky day of classes.

"GOODMORNING, MISS"- rinig na rinig naming pagbati nang mga studyante, nang makatayo kami sa labas nang saradong pintuan nang section A.

Napa inhale, exhale pa kami bago naisipang kumatok, sa pintuan.

"Yes, young ladies?"- the teacher said, nang buksan niya ang pintuan.

"G-goodmorning, Miss. Dito po ba ang room nang fourth year, section A?."- Yassy asked her. Ngumiti naman ito sa amin.

"Yes, and you must be the new students from states?"- nakangiti pa ding anas nito. Napatango naman kami ni Yassy.

"Welcome to our university, mga ija. Please come in"- sumunod naman kami sa kaniya papasok.

"Class, be quiet. We have a new students here from states. Be nice to them. Please introduce your selves"- She said. Yassy and I, standing infront of the whole class.

"Goodmorning to everyone. My name is Yassy Montemayor, 17 years of age. And please be nice to me"- nakangiting pagpapakilala nito. Senanyasan naman muna ako nang teacher bago ako magpakilala.

"Hello po. I am Alexandra Fuentes. Same age as Yassy. Please be good to us. Thankyou"- at sabay na naman kaming napayuko ni Yassy, as a sign of respect in korea, pero nasa pinas kami. Weird.

Nagsimula nang magbulong bulungan sa paligid. May mga babaeng masama ang tingin, may mga walang pakielam, may mga mukha namang natutuwa, at karamihan doon ay lalaki.

"Miss Montemayor, you can seat besides mister Sarmiento and Echavez"- She guided Yassy, to go to her assigned seat. While me, tunganga lang dahil nag hahanap pa siya nang bakanteng upuan.

"And, Miss Fuentes. You can seat- sino ang mga nakaupo doon?"- she pointed at the back.

"Si Dy-" napatigil sa pagsasalita ang isang studyante, nang bigla na lamang bumukas ang pintuan sa exit door.

At kelan pa naging entrance ang exit?.

"Oh, mister Sandoval, goodmorning"- Sarkastikong bati ni miss, sa bagong dating.

And let me describe this student, he's wearing cap and sunglasses. He's not wearing his proper uniform dahil sleeve na white lang ang suot nito, na nakatupi pa hanggang siko, wala siyang suot na blazer, naka unbotton pa. Kita tuloy ang sando niya sa loob, at hindi pa siya naka tuck-in, wala din siyang suot na ID. Nakarubber shoes lang siya, instead of leather shoes. At mukhang naka dyed hair din siya, may piercing sa left ear, at band aid sa right cheek. Inshort, he looks like gangster, mobster, thug, at holdaper sa kanto.

"Goodmorning din, miss"- walang kabuhay buhay na sagot nito.

Mukha din siyang balasubas at balahura, kung sumagot.

"Your late, Mr. Sandoval. First day of classes."- naiinis na ani nang guro. Mukhang sanay na ata sila sa lalaking ito.

"I know miss, thank you. And again good morning"- bastos, bastos na turan nito sabay upo, at ubob sa armchair niya.

"You can seat beside him"- napaarko pa ang kilay ko, nang sabihin niyang tatabi ako sa mukhang hudlom na yun.

Okay, ako na judgemental. But the way i look at him. Walang mangyayaring maganda sa buong maghapon ko kapag yan ang katabi ko.

"You may seat"- nag aalinlangan man, but i don't have a choice. Umupo ako sa pinakadulo, habang siya ay nakaupo sa tabi nang bintana. Tatluhan kasi ang upuan.

"Tsk"- i heard him chuckled.

Weird, nakakatakot tumabi dito, ang tatalim pa nang tingin nang mga babae sa akin. Kung pwede lang makipag palit nang seat, ginawa ko na. Para kasing punong puno nang badvibes dito.

"Anong pangalan mo?"- he asked, out of the blue. Hindi ko na dapat papansinin pero inulit niyang muli.

"Tinatanong kita, anong pangalan mo. Sagot"- nakaramdam ako nang bahagyang kaba sa tuno nang boses niya. Pero meron sa aking nag uudyok na sagutin siya.

"Why do you want to know?, are we that close?"- sarkastiko kung sambit. Hindi ko pwedeng pangunahan nang takot ko. Tao lang din siya.

"Tsk, kapag minamalas ka nga naman. Sa lahat nang babae, ikaw pa?"- kunot noo akung napalingon sa kaniya, hindi dahil sa sinabe niya, pero dahil sa may naalala ako sa kaniya.

"Ano to sumpa?. Anak ka nang tupang iniri nang kambing"- napahilamos pa ito sa bibig niya, hanggang ngayon sinusuri ko pa din ang kabuuan niya. Hindi ako pwedeng magkamali.

"Ang dami mo nang kasalanan sa akin"- saad nito, habang tinatanggal ang salaming nakasuot pa din sa kaniya.

And hollycow, carabao.

"AND IT'S PAY BACK TIME, LUCKLESS PERSON"

(To be Continue)