Chapter 44
I woke up feeling a heavy thing on my stomach. Dahan-dahan akong dumilat habang mahinang dumadaing.
"Hmm," My eyes widened when I heard that cold and sleepy voice.
Nagwala ang puso ko nang makita ang lalaking katabi ko ngayon. He is hugging me really tight that I can't even move. Nanlalaki ang mga mata kong tinitigan ang mukhang niyang mahimbing na nakapikit.
Hindi ito ang inaasahan ko. He left last night. Sigurado akong hindi siya dito natulog. I was alone when I fell asleep because of too much crying. But here he is right now. Hugging me like his life depends on me.
"Zach," mahinang tawag ko saka sinubukang umalis mula sa pagkakayakap niya sa akin pero mahina lang siyang umungol at mas lalo pang hinigpitan ang yakap sa akin.
I swallowed hard because I knew that I liked
