Chapter 10
While holding hands, we walked without minding anyone around us. Marami ang gustong kumausap pero tila sabik na sabik siyang makaalis kami sa maraming tao. I can't help but smile. Him holding my hand is making me crazy. Parang kinikiliti ang loob ng tiyan ko. I can't explain. I am not sad.
I am excited, and I don't know.
"Zach," marahan kong tawag ng medyo nakalayo kami sa maraming tao.
Mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa kamay ko. I suddenly feel conscious. Does my hand feel soft? Namamawis ba ang kamay ko?
Mabilis niya akong nilingon kaya muli kong nakita ang nagtatago niyang ngiti. Saglit akong napalunok dahil sa hindi maipaliwanag na nararamdaman.
"We'll enjoy this night," It's almost a whisper, but it gave me so many feelings that I couldn't handle.
Para a
