Iziah's POV
'You can't escape your destiny. Accept the fact that you and me is ment to vund.'
Napailing ako ng sunod sunod. Bigla siyang humugot ng baril at itinutok sakin. Napaupo ako sa takot.
'Kill yourself before others does.' Walang emosyong sabi niya. Ilang saglit lang ay nakita ko ang dugo na nagmula sa kamay ko.
Nakita kong hawak ko yung baril na kaninang hawak niya. Bigla kong nabitawan yung baril. Nanginginig na nakatingin ako sa kamay kong may bahid ng dugo. Nabaling yung tingin ko sa taong nakabulagta na naliligo ng dugo. Kahit nanginginig ako ay nilapitan ko yun. Nang tingnan ko ang taong yun ay nanlaki ang mata ko ng makita ang sarili ko.
Hindi...
Hindi t-to totoo...
"H-HINDI!" napabalikwas ako ng bangon habang pinagpapawisan ako ng malamig.
Simula nung nakita ko yung
