ตกหลุมรักค่ำคืนนั้น

เกือบจะเป็นวันที่ดี

ประเดิมงานชิ้นแรกของโบนิตาหลังกลับมารับงานที่เมืองไทยเต็มตัว หญิงสาวเลือกรับเป็น

พรีเซนเตอร์ให้กับน้ำหอมแบรนด์ดังที่เธอเคยเป็นนางแบบให้กับผลิตภัณฑ์เมื่อสองปีก่อน ตั้งแต่ที่เธอยังโนเนมไม่เป็นที่รู้จักมากเท่าปัจจุบันนี้ อีกทั้งพี่เจ้าของแบรนด์ก็ให้ความเอื้อเฟื้อแก่เธอเสมอมา คอยเสนองานให้เธอมาโดยตลอด ถึงแม้ว่าเธอจะย้ายไปทำงานที่ปารีสหนึ่งปีเต็ม แต่ก็ยังคงติดต่อถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกันเป็นประจำ และงานนี้

โบนิตาก็ตัดสินใจรับโดยไม่ต้องคิดถึงค่าตัวว่าจะมากน้อยเพียงใด เพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์อันดีที่มีมายาวนาน

"น้องนิตา ขอโทษทีน้า พี่มาช้า แต่มาทันหนูถ่ายเซตสุดท้ายพอดี" กฤติกา เจ้าของผลิตภัณฑ์เดินเข้ามาทักทายนางแบบสาวคนโปรด

"สวัสดีค่ะพี่กุ๊ก แค่พี่กุ๊กให้เกียรติมาเจอหน้ากันแค่แป๊บเดียวก็ดีใจแล้วค่ะ" โบนิตากล่าวทักทายพร้อมยกมือไหว้กฤติกา ก่อนเข้าสวมกอดกันด้วยความคุ้นเคย

"จะเจอกันแป๊บเดียวได้ยังไงกันเด็กคนนี้นี่ เดี๋ยวเราไปทานข้าวกัน พี่จองโต๊ะไว้แล้ว คุณจีจี้ด้วยนะคะ"

"ขอบคุณค่ะคุณกุ๊ก จี้ไม่พลาดอยู่แล้ว"

เมื่อตกลงกันเป็นที่เรียบร้อย ทั้งสามคนจึงออกเดินทางไปยังร้านอาหารญี่ปุ่นสุดหรูซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสถานที่ถ่ายแบบมากนัก

"ตอนแรกพี่จะจองห้องวีไอพี แต่เสียดายวันนี้เต็ม"

กฤติกาหันมากล่าวระหว่างที่เดินนำสองสาวตรงไปยังโต๊ะที่จองไว้ เมื่อนั่งประจำที่กันเรียบร้อย ต่างคนก็ต่างดูเมนูและสั่งอาหารของตนเอง

ขณะที่รออาหารมาเสิร์ฟ กฤติกาก็ชวน

โบนิตาพูดคุยเรื่องต่าง ๆ สัพเพเหระ ในบางจังหวะโบนิตาก็หันมาทางจีจี้ที่เงียบไป พอเห็นผู้จัดสาวกำลังเคร่งเครียดกับหน้าจอสมาร์ตโฟน กดพิมพ์ข้อความอยู่ ก็เลยหันมาคุยกับกฤติกาต่อ

"น้องนิตาสวยขึ้นเป็นกองเลยนะคะ เมื่อก่อนว่าสวยมากแล้ว ตอนนี้สวยเทียบเท่านางแบบดัง ๆ ระดับโลกเลยนะคะ" กฤติกากล่าวชมพร้อมรอยยิ้มจริงใจ ซึ่งโบนิตารับรู้ได้เป็นอย่างดีว่าหล่อนเอ็นดูเธอมาแต่ไหนแต่ไร

"ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะพี่กุ๊ก"

"หืม น้อยไปสิไม่ว่า มีหนุ่มมาจีบบ้างหรือเปล่าคะ ถ้ามีใครมาวอแวให้พี่ตรวจโปรไฟล์เบื้องต้นก่อนได้นะว่าโอเคไหม"

"ค่ะ นิตาจะส่งให้พี่กุ๊กคนแรกเลยค่ะ" โบนิตาตอบพลางนึกถึงใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของโรงแรม ก็เผลอยิ้มออกมา

และบทสนทนาก็สิ้นสุดลงเพียงแค่นั้น เมื่อ

บริกรเริ่มทยอยนำอาหารมาเสิร์ฟ

สามสาวลงมือรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย มีเสียงพูดคุยเกิดขึ้นเป็นระยะ จนกระทั่งมื้ออาหารสิ้นสุดลง กฤติกาและจีจี้ก็สั่งของหวานมารับประทานต่อ โบนิตาจึงนั่งจิบชารอ พลางหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมาเช็กข้อความ

คิ้วเรียวสวยขมวดย่นเมื่อเห็นเบอร์ที่ไม่รู้จักส่งข้อความเข้ามา นิ้วเรียวกดเปิด เมื่อเห็นข้อความปรากฏบนหน้าจอ ดวงหน้างดงามก็คลี่ยิ้มออกมา

'วันนี้เป็นวันที่ดีไหมครับ สำหรับผมไม่ดีเลยที่ไม่ได้เจอหน้านิตาทั้งวัน'

"อะไรนิตา ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่" จีจี้ถามด้วยความสงสัย

"เอ่อ จดหมายลูกโซ่ มันตลกดี" โบนิตารีบแก้ตัวทันควัน

"อืม บล็อคไปเลยก็ดีนะนิตา เดี๋ยวนี้พวก

สแกมเมอร์มันเยอะ ไหนจะพวกชวนเล่นพนันออนไลน์อีก" กฤติกากล่าวเตือนด้วยความห่วงใย

"แค่ก แค่ก" จู่ ๆ จีจี้ก็เกิดสำลักกะทันหันจนหน้าดำหน้าแดง จนโบนิตาต้องหันไปลูบหลัง

"พี่จีจี้ ไหวไหมเนี่ย"

"เดี๋ยวพี่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน"

จีจี้รีบคว้ากระเป๋าแล้วลุกไป โบนิตาจึงหันมายิ้มให้ฤติยา ทว่ากฤติกากลับมองผ่านเธอไปทางด้านหลัง พลางทำหน้าฉงนจนหญิงสาวต้องหันไปมองตาม

"พี่อาร์ต!!!" โบนิตาลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตกใจ ไม่คาดคิดว่าจะมาเจออาทิตย์ในที่แห่งนี้

"นิตา กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ พี่คิดถึงนิตามากเลยนะ"

อาทิตย์ทำท่าจะเข้ามาถึงเนื้อถึงตัว โบนิตาก้าวถอยหนีอย่างรวดเร็ว กฤติกาเห็นอาการของหญิงสาวจึงรีบลุกขึ้นมาช่วย

"ใครคะน้องนิตา"

"คนรู้จักค่ะ" โบนิตากล่าวเสียงเรียบ นัยน์ตาไม่มีความรู้สึกใดสื่อออกมา ทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าเริ่มไม่พอใจ

"นิตา คนรู้จักอะไรกัน เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ พี่ขอเวลาหน่อยได้ไหม"

"นิตาไม่มีอะไรจะคุยกับพี่อาร์ตค่ะ" โบนิตาตอบกลับด้วยท่าทีเย็นชา ก่อนหันมาหากฤติกา "พี่กุ๊กคะ ขอโทษที่ต้องเสียมารยาทนะคะ นิตาขอตัวกลับก่อน ฝากบอกพี่จีจี้ด้วยนะคะ" กล่าวจบหญิงสาวก็ยกมือไหว้ร่ำลากฤติกา ก่อนรีบเดินออกมาจากร้านอาหารญี่ปุ่น

อาทิตย์ก็ยังคงไม่ละความพยายาม รีบเดินตามหญิงสาวออกไป ทว่าโชคดีที่มีรถแท็กซี่เลี้ยวเข้ามาส่งลูกค้าพอดี โบนิตาจึงรีบกระโดดขึ้นไปอย่างรวดเร็ว เมื่อหันไปมองก็เห็นอาทิตย์ยังคงวิ่งตามออกมา โบนิตาได้แต่ถอนหายใจ นั่งไว้อาลัยในความดวงซวยของเธอ

การได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ทำให้ความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตหวนคืนมา ชายคนนั้นสร้างความเจ็บปวดให้เธออย่างแสนสาหัสเมื่อครั้งอดีต

หากจะนึกย้อนไปก็คงเป็นช่วงที่เธอเรียนอยู่ปีสาม อาทิตย์เป็นรุ่นพี่ปีสี่ที่อยู่ต่างคณะ บังเอิญเจอกันในวันที่เธอรีบออกจากมหาวิทยาลัยหลังเลิกเรียนเพื่อไปทำงานต่อ เธอวิ่งตัดหน้ารถของอาทิตย์จนได้รับบาดเจ็บ ชายหนุ่มแสดงความรับผิดชอบโดยการพาเธอไปโรงพยาบาล คอยดูแลขับรถรับส่งเธอทุกวันจนกระทั่งเธอหายดี แต่ทว่าอาทิตย์ก็ยังคอยเทียวไปเทียวมาตามจีบโบนิตาอยู่ร่วมปี ตลอดระยะเวลานั้นเขาดีกับเธอมากเสียจนเธอค่อย ๆ รักเขาทีละนิด และในที่สุดเธอก็ตัดสินใจที่จะคบหาชายหนุ่มอย่างจริงจัง

แต่แล้ววันหนึ่งก็มีรุ่นพี่สาวสวยที่อยู่คณะเดียวกับอาทิตย์มาประกาศตัวว่าเป็นแฟนเขา ด่าว่าประจานเธอเสียหาย

ความอับอายในวันนั้นเธอจำได้ไม่ลืม โชคดีที่มีเพื่อนรักอย่างกันติชาและภัททิรากระโดดเข้ามาปกป้องอย่างไม่ลังเล จึงทำให้เธอผ่านเหตุการณ์ในวันนั้นมาได้

นับตั้งแต่วันนั้น อาทิตย์หายหน้าหายตาไปไม่มาตอแยเธออีกเลย ได้ข่าวอีกทีเขาก็กำลังจะแต่งงานเพราะทำแฟนสาวคนนั้นท้อง

นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่โบนิตาได้ยินข่าวคราวของอาทิตย์ พอได้มาเจอกันอีกครั้งในวันนี้ ก็ทำเอาหญิงสาวรู้สึกใจคอไม่ดี