ค่ำคืนนั้น เมื่อลงมาจากดาดฟ้า ราชันทร์และโบนิตาก็มานั่งเล่นดูหนังกันต่อที่ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง ก่อนจะแยกย้ายกันไปนอนคนละห้อง ความเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้าทำให้หญิงสาวหลับลึกจนถึงช่วงสายของอีกวัน
เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง ปลุกให้เธอตื่นขึ้น หญิงสาวงัวเงียควานหาอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมากดรับสาย
[นิตา เกิดเรื่องใหญ่แล้ว]
ประโยคแรกที่โบนิตาได้ยินจากผู้จัดการสาวผ่านสมาร์ตโฟนราคาแพงทำเอาเธอตื่นเต็มตา
“มีเรื่องอะไรพี่จีจี้ วันนี้มีงานบ่ายไม่ใช่เหรอ”
[ลูกค้าแคนเซิลงาน]
“อ๋อ งั้นวันนี้นิตาก็ว่างใช่ไหม”
[ว่าง ว่างยาวเลยนะนิตา ลูกค้าแคนเซิลทั้งหมด เหลือแค่งานพี่กุ๊กงานเดียว]
“หา อะไรนะ” ร่างบางผุดลุกขึ้นมาด้วยความตกใจสุดขีด “ทำไมอ่ะพี่จีจี้”
[พี่ว่าน่าจะเป็นเพราะข่าว ก็เธอเล่นเงียบไม่ออกมาแก้ตัวอะไร คนก็ยิ่งคิดว่ามันเป็นเรื่องจริง ตอนนี้ชาวเนตก็ยิ่งมโนกันเป็นตุเป็นตะ
