Yasemin
İki deli gideli neredeyse bir saat olmuştu ne abim, nede Fırat gelmemişti. Sanırım endişeli bir şekilde gelmelerini bekleyen sadece Gülbahar ve bendik. Annemler yatmış ablam da çocukların yanına gitmişti. Tabi Erhan abiyi özleyip aramak içinde gitmiş olabilir.
"Abim, kocama bir şey yapmaz değil mi? Sonuçta yeğenini öksüz bırakmaz herhalde"
"Hiç emin değilim valla, senin abin biraz geri zekalı başta düşünmesi gereken şeyi en son düşünüyor. Yani ne yapacağını kestirmek mümkün değil. Hem sen kocanı değil abini düşün istersen. Abimin içinde kalan bir dayak var, onun intikamını gör bak çok fena alır." dediğim de kendimi sinirden gülerken buldum.
"Haydaa... bunun da kafa gitti iyi mi? ne oldu niye gülüyorsun?" diyen Gülbahar'a aklıma gelen şeyleri anlatmaya başladım.
"Küçükken abim
