Gülbahar
Çok mutlu olunca insan bir endişelenmiyor değil, acaba bu mutluluğun sonu hüzünle mi bitecek diye. İçimde anlam veremediğim bir huzursuzluk vardı. Annem aramış ve zeytin yağlı sarma yapacağım işin yoksa biraz yardıma gel demişti. Hem kızlar biraz da bir kaç gün de burada kalsın demişti. İşim yoktu ama Sinan ve Ahmet babada evde yoktu, bizi oraya kim götürecek diye düşünürken yürüyerek giderim diye düşündüm. Çocuklarla biraz zor olacaktı ama olsun bebek arabasına üçünü de atar giderdim. Zehra anneye söyleyince biraz bekleyip Sinan'ın gelmesini bekle desede bebek arabasına atar giderim bir şey olmaz diyerek onu da ikna ettim.
Toprak'ı arabaya koydum kızlar yürümek istediler, yorulurlarsa bineceklermiş.
Aslın da iki evin arası çok uzak değildi, tek gitsem on dakikaya giderdim ama
