Chapter 6
2042 Words
Chapter 6
"Paano kung nagulat lang po siya ate?" Tanong ko "I mean dapat inantay mo po siyang makapag isip sip"
Tumawa naman siya "Paano? HAHAHAH" sabi niya at natawa na para bang naiiyak na "sinabi niya sa akin simula pa lang na ayaw niyang magkaanak, gusto niya lang daw magsaya. Magkantot ng iba't ibang babae hanggang sa magsawa siya. At yun ang nangyari sa amin, kinantot niya ako ng kinantok habang ako na baliw na nagpapakantot kaya ayun, sinabihan niya an ako na ayaw niya ng strings attached, ayaw niya ng ganun"
"Pero pwede naman siyang magbago ate" sagot ko
"Wala na siyang pag asang magbago dahil ganun na talaga siya! Kaya ikaw huwag kang basta bastang pumasok ng ganyan, na kantutan lang tapos walang label? Dilikado ka!" Sabi niya "Iwasan mo ang ganyang mga lalaki Q, iwasan mo sila. Pipiliin ka ba ni lola na ipangalan sa apiliyedo nila kung hindi ka matalino? Kung hindi kagaya kung nauuto"
"Nagkakamali ka po." Sabi ko at nang marralize ang mga nagawa ko. Pareho kami ng ginawa ni Ate laicel, pareho kaming pinaglalaruan ng mga lalaki. Sa totoo lang.
"Hindi naman siguro kung talagang pinaglaruan ka lang nung lalaki sa barko, dahil kahit anong pilit mo sa sarili mo, matututunan mo pa ring mahalin yung tao or baka natutunan niyang mahalin ka dahil sa pinagsamahan niyo po" sagot ko
"Nagkakamali ka, hindi niya ako natutunang mahalin dahil sa huli, ayaw niya pa rin akong panindigan" sabi niya. Napaisip naman ako, posible nga ba iyun?
Tahimik akong napatingin sa kawalan, iniisip ang lahat ng sinabi ni Ate Laicel. Ramdam ko ang sakit sa boses niya, ang pait ng kanyang karanasan, at ang takot niyang maranasan ko rin ang parehong bagay. Ngunit sa kabila ng lahat, hindi ko maiwasang magtanong—posible ba talagang walang pag-asa ang isang taong tulad niya? Posible bang hindi na magbago ang isang lalaking natutong magpakasasa sa buhay na walang pananagutan?
"Ate, paano kung... paano kung natakot lang siyang panindigan ka?" tanong ko, halos pabulong. "Paano kung hindi siya sanay sa ganung klase ng relasyon? Hindi ba lahat ng tao may pagkakataong magbago?"
Tumingin siya sa akin, at sa unang pagkakataon, nakita ko ang lungkot sa kanyang mga mata. Para bang may sagot siyang gustong sabihin ngunit hindi niya magawang sabihin nang direkta. "Alam mo, Q, minsan gusto nating paniwalaan na may pag-asa pa ang isang tao, kasi mahal natin sila. Pero sa huli, hindi naman natin sila kayang baguhin kung ayaw nila."
Natahimik ako. Totoo nga. Kahit anong pagmamahal ang ibigay natin, kung ang isang tao ay hindi handang magbago para sa atin, wala tayong magagawa. Kaya bang tanggapin ng puso ko ang reyalidad na iyon?
Napayuko ako, nag-iisip. Ang daming tanong na bumabagabag sa isip ko, at gusto kong marinig ang sagot ni Ate Laicel.
"Ate... paano mo nasabing hindi ka niya natutunang mahalin?" tanong ko nang mahina. "Wala ka bang naramdamang kahit kaunting pagbabago sa kanya? Kahit man lang sa mga huling sandali niyo?"
Tumingin siya sa akin, halatang nagpipigil ng emosyon. "Q, kung mahal niya ako, hindi niya ako iiwan. Hindi niya ako ipaparamdam na wala akong halaga sa kanya." Natawa siya, pero halatang pilit. "Alam mo bang kahit anong gawin ko, hindi ko siya mapilit na tingnan ako bilang higit sa katawan lang? Lahat ng gabi na kasama ko siya, ako lang ang umasa. Lahat ng ‘mahal kita’ na gusto kong sabihin, kinain ko na lang dahil alam kong hindi niya masusuklian."
Napakagat ako sa labi. "Pero… paano kung hindi lang siya marunong magpakita ng pagmamahal? Paano kung hindi niya lang alam kung paano harapin ang nararamdaman niya para sa'yo?"
Huminga siya nang malalim bago sumagot. "Mahal, Q, ay hindi lang dapat nararamdaman—pinapanindigan. Hindi ko kailangang hulaan kung may halaga ba ako sa buhay niya, dapat iparamdam niya yun sa akin. Hindi ako isang laro na kapag nagsawa siya, iiwan na lang basta."
Tumango ako, pero may isa pang bagay na bumabagabag sa akin. "Ate… paano mo nalaman na tapos na talaga? Na wala na talagang pag-asa?"
Nagtagal bago siya sumagot. "Kasi hindi niya ako hinabol, Q." ngumiti siya nang mapait. "Kapag mahal ka ng isang tao, hinding-hindi ka niya hahayaang lumayo nang hindi siya lumalaban para sa'yo."
Nanatili akong tahimik. Ang bigat ng mga sinabi niya. Paano kung tama siya? Paano kung kahit anong pilit kong intindihin ang isang lalaki, ang totoo ay hindi naman niya talaga ako gusto? Gaano nga ba kahirap tanggapin na minsan, kahit gaano natin kamahal ang isang tao… hindi niya tayo kayang mahalin pabalik?
Napatawa rin ako kahit mabigat pa rin ang pakiramdam ko. "Ewan ko ba, Ate. Parang ang lalim ng usapan natin, ha! Pero seryoso, gusto ko lang talagang maintindihan."
Umiling siya, nangingiti pa rin. "Hay naku, Q. Sabi nga nila, minsan kailangan mo na lang tanggapin ang mga bagay kahit hindi mo maintindihan."
Napaisip ako saglit bago nagbuntong-hininga. "Siguro nga… pero mahirap, Ate. Mahirap tanggapin na hindi ka mahal ng isang tao, lalo na kung umasa kang may mararamdaman din sila para sa’yo."
Tumingin siya sa akin nang may halong lungkot at pag-aalala. "Tama ka diyan. Pero alam mo, minsan, ang pagmamahal hindi sapat. Dapat may respeto, may paninindigan, at higit sa lahat, may aksyon. Kung wala yun, masasaktan ka lang."
Napatango ako, pero bago pa ako muling lamunin ng mabibigat na emosyon, bigla siyang natawa. "Ano ba tong usapan natin? Para tayong mga tita na naglalabas ng sama ng loob sa buhay pag-ibig!"
Napangiti ako at umiling. "Ewan ko ba, Ate! Ang bigat tuloy ng pakiramdam ko."
"Eh wala ka bang gala with Cheska ngayong gabi?" tanong niya, nagpapalit ng usapan.
Napatingin ako sa oras sa cellphone ko. "Actually, meron dapat kaming lakad, pero hindi ko pa sure kung tutuloy kami."
"Sumama ka na," sabi niya. "Kaysa naman mauwi tayo sa isa pang malalim na hugot session dito, baka next time may kasamang iyakan na!"
Natawa ako at sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang usapan namin, gumaan ang pakiramdam ko. "Oo nga, no? Sige, Ate, tatawagan ko na si Cheska."
"Labas na ako, huh?" sabi niya at ngumiti. "Baka may gagawin ka pa."
Napangiti ako at tumango. "Sige, Ate. Salamat sa usapan… kahit ang bigat!" pabiro kong sabi.
Tumawa siya at umiling. "Ay naku, Q, minsan kailangan mo ring pag-usapan ang mga ganitong bagay. Para hindi ka basta-basta nagpapaloko."
Napatango ako, iniisip ang lahat ng sinabi niya. "Oo nga. Pero sana dumating yung tamang tao na hindi ko kailangang pagdudahan."
"Darating din yun," sagot niya. "Pero habang wala pa, mag-enjoy ka muna. Huwag mong hayaan na masira ang araw mo sa mga lalaking hindi marunong manindigan."
Bago siya lumabas ng pinto, tumingin siya ulit sa akin at ngumiti. "Sige na, enjoy your night. At huwag mong kalimutan, hindi masamang magmahal—pero siguraduhin mong hindi mo lang ibinibigay ang puso mo sa isang taong hindi marunong kumapit dito."
Napangiti ako habang nakatingin sa kanya. "Noted, Ate. Ingat ka."
Nang umalis siya, naiwan akong nakatingin sa pinto. Nasa isip ko pa rin ang usapan namin. Tama kaya siya? Paano kung ang taong pinaniniwalaan kong may pag-asa pang magbago… ay talagang hindi na magbabago?
Bigla namang tumawag si cheska kaha agad ko itong sinagot "oh?" Tanong ko mula sa cellphones. Medyo nakakapagod din yung mga ganap kanina.
"I have gig, do you want to join?" Tanong niya.
"Gig? Alam ba yan nila tita? Andito sila tita ah" sabi ko at napatanong. Pinagbabawalan si Cheska ni tita franz mag gig dahil masama daw iyon sa religion nila. Pero dahil nagmana si Cheska kay tita Tina kahit niya hindi niya naman ito anak ay ganyan na lamang siya kaya tudo secured pero ang hindi nila alam, naakkalusot pa rin si Cheska
"Come 'on girl! Of course hindi nila alam, kaya nga kita niyaya dahil nag iinuman sila. At tsaka perfect timing to para naman maka meet ng new baby boy ag makalimutan yung pag gamit sa akin nung maliit na t**i na yun!" Sabi niya at nakita ko pa ang pag irap niya sa camera.
"Ano bang susuotin ko?" Tanong ko sa kaniya
"Asan ba sila mommy? Nasa sala niyo? The n magsuot ka muna ng jacket, and decent lang. Pero sa ilalim may ano, you know HAHA" Sabi niya.
Tumango naman ako, okay siya naman alging nasusunod, try o rin kayang tumikim ng ibang potahe, wala na rin naman ang pinakaiingatan kong bataan kaya pwede ng tumikim ng ibat ibanv t**i.
"Make sure na makakalusot ka ng maayos!" Sabi niya at ngumiti, "Bye mag aayos lang ako! Bye bye!!"
Ito nanaman, i guess need ko nanaman magsinungaling para kang kah cheska HASHAH. By the way kung nagtataka kayo, tarlo kaming nagka year, pati yung isang anak ni Tita Tina, kaso lalaki at you know, artista kasi siya in young age kaya hindi namin naging close ni cheska.
So ayun nag-ayos na ako ng sarili, humanap ako ng maayos at decent na damit at bago ko pa isinuot, naka demin pants lang tapos naka black top tapos nagsuot pa talaga ako ng hoddie, ewan ko lang kung hindi ako payagan.
Di na rin pala ako nag apply ng make up, sa susunod na pag nakalisot ako, and ayun nga, dahil manipis lang naman yung pang bar outfit ko ay kasyang kasya lang talaga siya sa maliit kong shoulder bag. And naglagay din ako ng foundation and lipstick, huwag na masyadong madaming dala, baka mapuno na bag ko.
At nagsuot na ako agad ng two inches sandal, sanay na naman sila mommy na makita akonv nakasandal kahit na naka demin kaya wala na akong po-problemahin.
At ayun nga handa na ako, kaya isinuot k na ang sling bag ko at lumabas na ng kwarto.
Napansin ko naman ang pagtingin sa akkn ni Tita Franz "Saan ka Quice?" Tanong niya
Ngumiti naman ako, para di mahalata "May group project po kami tita" sabi ko at ngumiti, tumingin naman ako kay daddy "Daddy can I leave?"
Tiningnan naman ako ni Daddy "Anong oras uwi?" Tanong niya
"Around 11 po" sagot ko
"With who? 11?" Tanong niya gosh mukhang kakailanganin ko ng tulong ki mommy.
"Matatagalan po kasi bago matapos, mommy? Can you convince daddy?" Sabi ko at tiningnan si Mommy
"Gosh Q" sabi ni Mommy "Okay you can go"
"But hon" sagot ni Daddy "Late siya uuwi, paano kung may mangyaring masama?"
"She will be fine, righg Q?" Sabi ni mommy at ngumiti
"Of course mommy I will, and I'm with cheska naman kaya no worries" sabi ko at ngumiti, napansin ko naman ang paglaki ng mata ni Tita Franz
"With cheska?" Tanong niya "Cheska said that she will be out shopping with some friends and hindi ka daw kasama?"
"Shopping? I thought you will go on group study?" Tanong ni Daddy
Mag isip ka Quicee! Mag isip ka ng idadahilan mo dahil kunting pagkakamali lang ay talagang hindi ka makakatikim ng panibagong t**i kaya umayos ka!
"Maaga pa po kasi and cheska invite me to go shopping with her new friends and I'm no doubt to join then on 8 i have a study group" paliwanag ko, sana naman convinced sila.
"Alright" sabi ni daddg kaya nakahinga naman ako ng maluwag. "Basta be careful okay?"
Tumango ako, lumapit ako sa magulang at biiigyan sila pareho ng halik sa pesnge kahit pa amoy alak na ito.
Yehey!!!!
Nang makalabas ako ng bahay agad naman akong napatalon sa subrang tuwa! "Yehey!! Makakatikim nanaman ako ng ibang t**i!!"
"Ahm, ma'am ako po ba ang magda-drive?" Napatingin naman ako kay manong na sini-set na yung kotse. Narikig niya ba yung sinabi ko?
Gosh nakakhiya! Ano ba naman yan Quice!! Nagpapadala ka agad sa emosyon mo!! "Ako na po, and yung tungkol po sa narinig mo kuya, may t**i junkfood po kasi sa mall na inaabangan namin palagi ni Cheska" sabi ko at natawa "If you thinks of other things nagkakamali ka po, ibang t**i po yun, hindi po t**i ng tao, kung hindi t**i ng junkfood!"
"Ahh ganun po ba, Sige ma'am, pwede po bang patikimin mo rin ako?" Takong ki manong na ilinakunot noo ko.
Saan na ako hahanap ng t**i junkfood niyan? Ang bobo mo Quicee!!
T o b e c o n t i n u e d...
- Writer
