"I-I'm so sorry, J-Jane."
Napasinghap kami nang bigla na lamang siyang lumuhod sa harapan ko. Natuod ako sa kinatatayuan at hindi alam kung ano ang gagawin. Nalilito ako.
But, nangako ako na gagawin ko ang lahat para sa anak ko, para kay aria.
"T-Tito...." Suminghap si zoel at akmang lalapitan ang taong kinamumuhian ko noon na ngayon lamang lumuhod at humingi ng tawad sa akin, nang pigilan siya ng daddy niya.
Napapikit ako kasabay ng pagtulo ng aking mga luha. Ang sakit sakit pa rin pero sa tuwing naiisip ko si aria, gumagaan ang lahat. Unti unting nabubuksan ang puso ko na matutong lumimot at magpatawad. Gusto kong subukang magsimula kaming ulit para sa anak ko. Hindi man sa ngayon pero pwede naman naming subukang simulan, hindi ba?
"M-Mahal na mahal lang k-kita noon. A-Alam kong wal
