Çağla Çıralı
Tüm tim dönmüştük artık, kırsal taramasından..
Şükür ki karakolda, bir kaç yaralanan dışında kimse yoktu. Öldür öldür bitmiyor bu şerefsizler. Ama kafalarını çıkardıkları ilk anda ölecekler, kaçışları yok.
Saat 16:30 gibi döndük karakola. Serbesttik o saatten sonra. Tuğçe ile lojmana geçtik. Aslında bütün tim lojmanda kalıyor, ama onlar gelmediler, çok acıkmışlar yemeğe geçtiler.
Eve geldiğimiz de Tuğçe karşımda durmuş, elini beline koymuş;
“Anam avradın olsun Çağla meraktan patlayacağım artık, anlat” diye söyleniyordu.
“Ne anlatacağım, hayalet benle bir oyun oynuyor onu mu anlatayım”
“Ne oyunu kızım, adam senden gözünü alamıyor, ne yaptın adama?”
“Öptü beni”
“Ohaaaa, komutana bak sen”
“Afrin’de karısız kaldı belki, hakkımda da sağ olsun Mete bey doldurduysa,
