Kaan Beştaş
Gaziantep
Çağla’nın evinin kapısından, geri döndüğüm de beni asla affetmeyeceğini anlamıştım. Çünkü o çok gururluydu, biz hepimiz, hep bir elden kızın hayatına kabus gibi girmiştik resmen.
Kapıdan timin yanına adımlarken, kafamda bir çıkış yolu arıyordum, o sıra da telefonum çalmaya başladı. Arayan yengemdi, kesin Sıla için konuşacak diye açmadım.
Biraz daha yürüdüm, bu sefer babam aramaya başladı.
Hemen açtım.
“Oğlumm, Kaan sen ne yaptın böyle? Bura da kan gövdeyi götürecek, nasıl böyle sorumsuz davrandın? Bu aileyi bilmez misin sen?”
“Ne oldu baba, neler oluyor”
“Oğlum bitireceksen de bari yüz yüze bitseydi, şimdi amcanlarla birbirimize girdik, Sıla intihar etmeye kalkmış, hastaneye getirdik. Anneni hiç sorma, gözlerini açamıyor, tansiyonu çok yüksek, beyin kan
