Yaz tatilinin başlamasıyla Kaan’la zorunlu olarak ayrılmıştık. Bir ay izni vardı ve sonra Piyade okuluna dönecekti. Bense yolun başımdaydım hala. Babamla, annemle ev de çok kalmaya niyetim yoktu, Kaan memleketten döndüğünde onunla görüşüp abimin yanına gitmeyi düşünüyordum.
Cengiz baba bu hafta sonu için İzmir’e götürecekti beni. Çok değerli bir aileyle tanıştıracağım kızım seni diyordu.
Ayten anne de çok seviyormuş onları. Ben de gitmek istedim en azından evden uzaklaşmak iyi olurdu. Bizimkilere İzmir’e arkadaşlarımım yanına gidiyorum dedim. Sorgulamadılar bile. “Sen bilirsin” diyip geçiştirdiler.
Yolda bu aile hakkında anılarını anlatıyordu, Cengiz baba.
“Binbaşı Vural benim evladım gibidir. Irmak kız da evladımdan farksızdır yine” dedi gülerek.
Onlar Cengiz babanın verdiği bir
