Çağla
Kalkıp Kaan’ın yanından uzaklaştım, lojmana gidiyordum. Sinirimle yerleri döve döve gidiyorum, bunca olan bitenden sonra beni nasıl öpebilir?
Asla affetmeyeceğim. İstenmediğimi bile bile severdim seni. O açıklamalar bana o zaman lazımdı.
Kaan korkaksın sen. Yanımda durman gereken zamanda yoktun, şimdi çıkıp geldin, her şey düzelecek mi sanıyorsun.
Lojmana geldiğimde kıyafetlerimi çıkartıp, duşa girdim. Ağlıyorum, dudaklarımda hiç yabancı olmayan bir his var, ama bir o kadar da yabancı.
Duştan çıkıp kıyafetlerimi giydim, saçlarımı kuruttum, balkona çıktım, kahvem elimde, sigaramı içiyorum.
Keşke Tuğçe olsaydı yanımda. Bana akıl verirdi. Benim burada ne işim var, keşke ben de yanlarında olsaydım.
Hiç mi bir şey yolunda gitmez ya!!!
Balkonda gözüm lojmana doğru gelen Kaan’
