Haliç’teyiz, ama hava nasıl güzel. Kamp sandalyelerini de getirmiş Kaan. Balık tutacağız, yine. Parmağımda yüzüğüm, yanımda sevdiğim adam. Tam da şu an da olmak istediğim yerdeyim. Güneşin sıcaklığı ısıtıyor kemiklerimizi, kış mevsimi ama bahar günlerini yaşıyoruz resmen,
“Kaan” dedim.
“Efendim güzelim, canım sevgilim” dedi.
“Sen hiç gitme olur mu yanımdan? Herkes gitse de sen kal, olur mu? ” diye sordum usulca.
“Gider miyim hiç sevgilim? Hem biz birbirimize söz vermedik mi? Ölüm harici bizi hiç bir şey bitiremez” diye dedi Kaan.
“Evet söz verdik Kaan, ben de senden hiç gitmeyeceğim Kaan” dedim. Elini omzuma attı, saçlarımı kulaklarımın arkasına aldı, tam dudaklarımız birbirine değecekken oltanın zili ötmeye başladı. Susmuyordu, ne yaparsak yapalım susmuyordu”
Kafamı kaldırdım
