Hepsi Sana Dokunmak İstiyor Değil Mi Karahan?
1102 Words
Masaya birbiri ardına gelen kristal kadehler, buz kovasının içinde ışıldayan pahalı şampanya şişesi, egzotik meyvelerden oluşan o devasa tabak ve gümüş kaselerdeki taze kuruyemişler saniyeler içinde masayı bir ziyafet alanına çevirdi.
Işıklar her değiştiğinde masadaki her şey farklı bir renge bürünüyordu.
Demir, bardağına kehribar rengi içkisini doldururken ben de hemen önümdeki kadehe uzandım.
İlk yudumu aldığımda boğazımdan aşağı süzülen o yakıcı ama tatlı sızı başımı hafifçe döndürdü.
"Yavaş git fıstığım," dedi Demir, bardağını masaya bırakıp bakışlarını üzerime dikerek.
"Dokunursa sıkıntı olmasın. Sonra seni eve kucağımda taşımak zorunda kalmayayım."
"Taşırsın abi, fena mı?" dedim, bardağımı havaya kaldırıp gözlerinin içine bakarak bir yudum daha aldım.
"Hem sen demedin mi bu gece senin kuralların geçerli diye? Ben sınırları zorlamayı severim biliyorsun."
"Zorlama Lavin, o sınırların her zaman net olsun, sınırsızlık uçuruma götürür." diye mırıldandı.
Sesi müziğin basıyla birleşip göğüs kafesimde yankılandı.
"Uçurumun kenarında senin elini tutuyorsam düşmekten korkmam ki..."
Tam o sırada, masanın yanında aniden uzun boylu, sarışın ve üzerinde neredeyse yok denecek kadar az kumaş olan bir kız belirdi. Demir'e öyle bir bakıyordu ki, sanki ben orada hiç yokmuşum gibiydi.
"Demir? İnanmıyorum, seni burada göreceğim aklımın ucundan geçmezdi!" dedi kız, elini Demir'in koltuğun kenarındaki koluna hafifçe sürterek. "Kaç zamandır aramalarıma da dönmüyorsun, hayırdır?"
İçimdeki o Sinem hırsı bir anda bu yeni kızla birleşip dev bir yangına dönüştü.
Demir kıza sadece soğuk bir baş selamı verip, "İşler güçler, Selin. Biliyorsun," dedi geçiştirerek.
Selin kıvırtarak yanımızdan geçip gitti.
Ben hiç bozuntuya vermedim.
Hatta kızın varlığını tamamen görmezden gelip kadehimdeki son yudumu da bitirdim.
Kanımdaki alkol ve damarlarımdaki o asilik birleşince yerimde duramaz hale gelmiştim.
Demir'in önünde, locanın o dar ama özel alanında ayağa kalktım.
"Nereye?" dedi Demir, kaşlarını çatıp beni oturtmaya çalışarak.
"Müzik harika abi, biraz hayatın tadını çıkaralım," dedim ve kalçalarımı müziğin ritmine göre yavaşça hareket ettirmeye başladım.
Elinden tutup, Karahan'ı kaldırmaya çalıştım.
''Lavin fıstığım ben biraz sonra kalkarım.'' dediğinde sesimi duymadığını düşünür gibi kulağına eğildim.
''Abi hadi, bu gece benim gecem kalkar mısın?''
Önce direnir gibi oldu, o ağır cüssesiyle koltuğa daha da gömüldü ama ben pes etmedim.
''Ya bir bak insanlar eğleniyor, neden yaşadığımızı hissetmemize engel oluyorsun ki.'' dedim.
Beni kendine çekip ''Bende yaşadığımızı hissetmekten korkuyorum Lavin.'' dedi.
Gözlerimin içine baktığında, o "abi" korumacılığı ile karşısındaki kadının enerjisi arasında kaldığını görebiliyordum.
"Hadi abi, çok seviyorum bu şarkıyı" dedim, sesimi müziğin üzerine çıkarmaya çalışarak.
Sonunda pes edip ayağa kalktı.
O dev cüssesiyle önümde dikildiğinde, locanın ışıkları omzunun üzerinden süzülüp yüzümü aydınlatıyordu.
Ceketini çoktan arkaya fırlatmıştı, gömleğinin kollarını biraz daha yukarı sıyırdı.
"Pekala fıstığım, madem senin gecen... Ama uyarayım, ayak uyduramazsam kızmak yok," dedi muzipçe.
Müzik tam o sırada basları iyice kökledi.
Ben bordo elbisemin eteklerini uçurtarak, Demir’in tam karşısında ritme kendimi bıraktım.
Ellerimi başımın üzerinde birleştirip saçlarımı geriye doğru savururken, Demir’in gözlerinin nasıl fal taşı gibi açıldığını gördüm. Şoka girmişti; o evdeki "sınav stresi çeken Lavin" gitmiş, yerine pistin tozunu atacak biri gelmişti.
"Lavin! Bu figürleri nerede öğrendin sen?" diye bağırdı, hayretle karışık bir hayranlıkla.
''Üzümünü yiyorum, bağıyla ilgilenmeyelim.'' dedim ve göz kırpıp ellerimi Karahan'ın boynuna doladım.
Demir, önce sadece hafifçe sallanarak bana eşlik etmeye başladı ama ben durmadım.
Elini tutup, kendi etrafımda döndüğümde eteklerim uçuştu.
O an Demir’in o ciddi CEO maskesi tamamen düştü.
Kahkahayı bastı ve belimden tutup beni kendine doğru çekti.
"Bak sen şu bücürüğe! Sen neler yapıyorsun." dedi, kulağıma doğru eğilip.
"Bücürük mü? Boyumla dalga geçme Karahan, topuklularım sağ olsun seninle yarışırım bu gece!" dedim, kadehimin de etkisiyle iyice neşelenerek.
"Topukluların bile ancak kalbime geliyor, boşuna çabalama," dedi ve beni kendi etrafımda döndürdü.
"Ama kabul etmeliyim, beklediğimden çok daha iyisin fıstık. Peşinde koşan çok olacak."
"E koşsunlar abi, sen yanımda olduğun sürece kim yakalayabilir ki beni?" diye bağırdım, ona iyice sokulup ellerimi ensesine götürürken.
"Kimse yakalayamaz fıstığım, o vizeyi sadece ben veririm," dedi, sesi müziğin arasında kaybolsa da bakışları her şeyi anlatıyordu.
"Abi, o zaman şu anın şerefine...'' diyip masadaki kadehimi kaldırdım, Demir'e de kadehini uzattım.
Kadehleri tokuştururken, ''Yeni hayatına başarılı oluşuna.'' dedi Demir.
Ben ise ''Senin yanımda oluşuna.'' dedim.
Müziğin ve dansın içinde kaybolurken, aramızdaki o "abi" kelimesi hala oradaydı ama her ritimle birlikte anlamı biraz daha değişiyor, yerini bambaşka bir enerjiye bırakıyordu.
Demir Karahan, hayatında ilk defa kontrolü tamamen bana bırakmıştı ve bu onun da hoşuna gidiyor gibiydi.
Demir, yavaşça koltuğuna geri oturdu.
Demir'in tam önündeydim, dizleri bacaklarıma değiyordu.
"Lavin, otur şuraya. Milletin ağzının suyunu akıtma güzelim," dedi sesi iyice kalınlaşarak.
"Kim bakarsa baksın, ben sadece senin için dans ediyorum Karahan!" diye bağırdım müziğin üzerinden.
Ellerimi saçlarımın arasından geçirip geriye doğru savurdum.
Demir’in gözleri elbisemin göğüs dekoltesiyle bacaklarım arasında mekik dokuyordu.
"Delirtme beni kızım, otur diyorum!" dedi ama o sahiplenici bakışları aslında oturmamı hiç istemediğini söylüyordu.
Ben ise ona daha çok yaklaştım, ellerimi omuzlarına koyup hafifçe aşağı eğildim.
"Korkuyor musun Karahan? Yoksa o takıldığın kadınlar senin önünde böyle dans edemiyorlar mı?" diye fısıldadım kulağına.
"Sen çok değiştin Lavin..." dedi Demir, belimi sıkıca kavrayıp beni kendine doğru çekerken. "Ve bu değişim benim felaketim olacak gibi duruyor."
"Felaketin olayım, yeter ki benimle ol Karahan," dedim ve ritim hızlanırken onun tam karşısında, gözlerinin içine baka baka en tehlikeli dansımı sergilemeye devam ettim.
Demir usulca elimi tutup, ''Hadi güzelim biraz sahile geçelim.''
"Burası bize fazla gelmeye başladı Lavin," dedi, kabanı omuzlarıma adeta beni dünyadan saklamak ister gibi örterken.
"Hadi, biraz temiz hava alalım."
Locadan çıkarken eli yine belimin arkasındaydı ama bu sefer parmaklarını tenime daha sert, daha sahiplenici bir şekilde bastırıyordu. Kulübün o terli, ağır havasından sıyrılıp dışarı çıktığımızda, İstanbul’un serin gece havası yüzüme çarptı.
Alkolün etkisiyle hafifçe sendelediğimde, Demir anında kolunu omzuma dolayıp beni kendine yasladı.
"Başın mı dönüyor fıstığım?" diye sordu, sesi dışarıdaki sessizlikte daha da boğuk çıkıyordu.
"Biraz... Ama güzel bir dönüş bu Karahan," dedim, başımı onun sert omzuna yaslayıp siyah arabasına doğru yürürken.
"Kulüpte kalsaydık daha çok dönecekti."
Valeye anahtarı uzatıp arabaya bindiğimizde, Demir emniyet kemerimi bizzat gelip taktı.
Yüzü yüzüme o kadar yakındı ki, az önceki dansın sıcaklığı hala aramızda bir elektrik hattı gibi gerili duruyordu.
Sıktığı çene kasına alkolünde verdiği çakır keyifle sesli bir öpücük kondurdum.
Büyüleyici kokusunu derin bir nefesle içime çektim.
O an sanki zaman tamamen durdu.
Dudaklarımın onun sertleşmiş çene hattına değdiği o kısa saniye, arabadaki havayı bir anda vakumlayıp tüketti.
Demir, emniyet kemerimi takan elleri koltuğumun kenarında asılı kalmış halde öylece dondu.
Gözlerini kapattığını, derin ve titrek bir nefes aldığını hissettim.
"Lavin..." dedi, sesi öyle bir tondaydı ki; içinde hem bir uyarı, hem derin bir çaresizlik, hem de bastırılmış bir açlık vardı.
"Yapma güzelim. Alkolün arkasına sığınıp oyun oynama benimle."
"Oyun oynamıyorum," diye fısıldadım, geri çekilmek yerine burnumu onun o bildiğim, güven kokan tenine sürterek.
"Sadece... bu gece çok güzelsin Karahan. Ve ben senin o plaza kadınlarına neden bu kadar sert davrandığını şimdi daha iyi anlıyorum. Hepsi sana dokunmak istiyor, değil mi?"
- Writer
