HINDI ako makahinga nang maayos noong malaman kong bumalik siya rito sa Pilipinas. Kaagad kong naalala ang anak naming dalawa, nag-aalala akong kapag nalaman niya ang tungkol kay Hera ay kuhanin niya sa akin ang bata.
Pinigil ko ang nagbabadyang pagpatak ng aking mga luha, ngunit hindi ko ito napigilan nang manariwa sa aking alaala ang pinagsamahan namin noon, pati na rin ang kaniyang mga pangako na minsang bumuo sa aking pagkatao.
“You don’t have to worry. Nandito ako,” komento ni Blade bago niya binura ang luha sa aking magkabilang pisngi, ngunit lalo lamang akong nangamba kasunod nang paglukob ng matinding galit sa aking puso at ang paglagablab ang apoy sa loob ng aking dibdib.
“Bakit siya bumalik?” tanong ko habang nakatitig sa kaniya. “Okay na ako, e, kaya bakit kailangan niya pang
