Nakakapanibagong walang Trixie na bumubuntot-buntot kay Charlie ngayong araw. Samantalang kahapon lang ay sinabi nitong hindi ito aalis sa kaniyang tabi. Nagbago na kaya ang isip nito, at sumuko na kaagad sa panunuyo sa kaniya? Nagkibit-balikat na lang siya sa isiping iyon.
‘Mabuti nga iyon eh, at least mananahimik na ang buhay ko,’ kausap pa niya sa kaniyang sarili. ‘Eh? Sino bang kinukumbinsi mo?’ kontra naman ng isang bahagi ng kaniyang utak.
Ipinilig niya ang kaniyang ulo saka ipinagpatuloy ang kaniyang pag-aayos sa loob ng kaniyang shop. Konting-konti na lang talaga at matatapos na ang pagre-renovate sa kaniyang shop. Natutuwa siya sa kinalabasan ng lahat ng kaniyang paghihirap. Ilang sandali pa at napag-desisyunan na niyang umuwi. Hapon na rin naman at saka bigla siyang nakaramdam
