ฉันตื่นขึ้นมาแล้วมองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นพี่ราชา
ฉันพยายามดันตัวลุกขึ้นแล้วเอาผ้าห่มขึ้นมาด้วย
ตุบ
“อ๊ะ “พอก้าวขาลงเตียงแล้วฉันก็ล้มฟุบลงพื้นทันที
“อิงฟ้า!!! “ฉันหันไปมองประตูที่เปิดออกนิ่งๆ แล้วเบ้หน้าให้พี่ราชาไป
“เป็นอะไรมั้ย ค่อยๆ ลุก “พี่ราชารีบเข้ามาประคองฉันให้ขึ้นมานั่งลงบนเตียง
“เพราะพี่นั่นแหละ “ฉันหันไปมองค้อนพี่ราชา
“ฉันทำอะไร “เขาถามฉันงงๆ
“ฮืออออ “ฉันเบ้ปากร้องไห้ออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ รู้แค่ว่าตอนนี้เจ็บมาก
“โอ๋ๆๆ ขอโทษ “พี่ราชาดึงฉันไปกอดแล้วลูบหัวฉันเบาๆ
“ฮึก พี่ทำหนูเจ็บ”
“ขอโทษครับ “เขาพูดแล้วจูบที่ขมับฉันย้ำๆ
พรึบ
“เดี๋ยวฉันพาไปอาบน้ำ “เขาผละออกแล้วทำท่าจะอุ้มฉันขึ้น
“เดี๋ยวค่ะ “ฉันร้องห้าม ทำให้พี่ราชาเงยหน้าขึ้นมามองฉันงงๆ
“เมื่อคืนหนูจำได้ว่าพี่แทนตัวเองว่าพี่ “ฉันทำหน้างอแล้วมองเขาเคืองๆ
พี่ราชาเงียบแล้วมองหน้าฉันนิ่งๆ
“ฉะนั้นพี่ต้องแทนตัวเองว่าพี่ก่อน ไม
