“วันนี้ขึ้นให้ก่อนสิ เดี๋ยวหายเลย”
แล้วคำที่พี่ราชาพูดมาทำเอาฉันต้องหันไปมองเขาตาโต
“พะ พูดอะไร “ฉันพยายามตั้งสติถามเขา
“พูดจริง “เขาทำหน้าจริงจังจนฉันรู้สึกกลัวสายตาเขาแล้วหน้าร้อนแปลกๆ
“ไม่คุยด้วยแล้วพี่ราชา หนูอยากกลับห้องแล้ว “ฉันพยายามขืนตัวออกจากตักพี่ราชาแล้วพยายามข้ามไปนั่งที่เดิม
ฟอดดดดดด
“อ๊ะ “ฉันจับแก้มหันไปมองคนที่ขโมยหอมแก้มตาโต
จุ๊บ
แต่พี่ราชากลับจุ๊บลงมาที่ปากฉันซะงั้น
“หน้าแดงจัง “เขาจับเข้าที่แก้มฉันแล้วพูดยิ้มๆ
“ปะ ปล่อยเลยนะ “ฉันพยายามตั้งสติแล้วบอกเขา
“เขินหรอ “ยัง ยังไม่หยุดแซวฉันอีก
“พี่ราชา!!! “ฉันอดแห้วใส่เขาไม่ได้จริงๆ
“ครับ “พี่ราชาขานรับหน้าระรื่น
“ปล่อย “ฉันทำเสียงเข้มแล้วบอกเขาดุๆ
“ขู่ได้เหมือนแมวมาก “พี่ราชาพึมพำกับตัวเอง
“ว่าไงนะ”
“ป่าวครับ ป่ะ ไปนั่งที่เดิม “พี่ราชาขำเล็กน้อยแล้วอุ้มฉันไปนั่งที่เดิม
จากนั้นพี่ราชาก็พาฉันไปทำแผลแล้วก็พากลับค
