Gising na ang anak niya, unlike kanina puno ng buhay ang mga mata nito, medyo nakangiti ang hapis na pisngi, hinihimas ng kabila nitong kamay ang tiyan nito, he know that she would be a good mother to her child, sa kabila ng kalagayan nito ay pinipilit nitong maging mabuting magulang, which they failed to do. "Anak," tawag ko dito, kita niya ang pamamalisbis ng mga luha nito sa pisngi. "I'm sorry Dad, for not good enough." sabi nito agad. "No, we are the one, that should say it to you, sorry if we fail to be your parents, we have neglected you for such a long time, and I know we can't turn back time, and I am so sorry anak, can we start all over again?", ang asawa ko. "Mommy, Alam nyo po, I am waiting for so long for this moment to come, I always dreamt to hug you and be your daughter

