Loko loko talaga si Isaiah. Akala ko naman ay maghihintay ito sa labas ng kuwarto ni tatay. Hindi pala, kumuha pala ito ng kuwarto, katabi lang ng kuwarto ni tatay. Ang rason nito ay binayaran niya naman daw ang kaibigan para sa pagtira nito ng dalawang araw.
Mapapailing ka na lang talaga sa isip niya.
All that he wanted is him to be with me. Kahit daw gumastos ito nang malaki basta makasama niya lang ako. And I am happy with that. Saka, babalik na din si Henrico sa mga susunod na araw and I wanted to be with Isaiah before everything will be back to normal.
Kailangan kong magpretend na ayos pa ang lahat. But I guess, I must be extra careful. Ayokong masira ang plano naming dalawa. At siyempre, isa na sa plano namin ang unti-untiing ipaintindi sa kanya ang lahat.
“Ano ang iniisip mo?”
