Papasok na ako sa loob ng bahay na pinapatinngin ni Tatay sa akin. I waved to Tatay. Hindi pa kasi ito umaalis hangga't hindi ako nakakapasok.
Nakakasaya sa puso na maramdaman at makita na may pag aalala at pagmamahal na ang magulang ko sa akin. Kahit na si tatay palang. Hindi katulad noong bata ako na puro pananakit at sigaw ang nararanasan ko.
Hindi sa habambuhay ay kalungkutan ang mararanasan ng isang tao. Daratingat darating ang araw na magiging masaya din ito. Gaya ko, hindi man ganap na masaya---kahit papaano ay unti unti ng nagiging maayos ang buhay ko.
Si Nanay at Henrico na lang amg natitirang problema na kailangang solusyunan. At dinadalangin ko na sana ay makinig na sila at magparaya sa mga galit sa kanilang puso. Gaya ko, nagpatawad na ako dahil alam ko naman na wala. Di
