Hayat Kadiroğlu
Yaşadığım hayata isyan etmiş bir durumdayım. Hâlâ yatakta çaresizce bekliyorum. Neyi, kimi? Celladım dediğim adamdan bir yudum sevgi yada merhamet beklemek; neyin aptallığıydı acaba. Keşke anam beni hiç doğurmasaymış. Kızlar analarının kaderini yaşarmış; çok doğru. Babam, annemin hayatını kabusa çevirmişti. Benimde hayatımı Murat kabusa çeviriyor. İlk gece yaptığından daha çok zoruma gitti bu gece yaptığı şey. Ben kendimi hiç bu kadar değersiz görmemiştim. Nefret ediyorum kendimden de, etrafımdakilerden de...
Ben bunları hak etmedim. Allah kahretsin ki haketmedim. Sadece banada, Şirin'e baktığı gibi güzel baksın istedim.
Murat duşunu almış, bornozla çıkıp yanıma geldi;
"Hayat kalk duşa gir ve üzerini giy." Bu sözüyle ağlamaya başladım. Demin bana zorla sahip olan ada
