"ฮือออ เมื่อยไปหมดเลย" ในบ่ายของอีกวันฉันที่เพิ่งตื่นนอนก็ต้องร้องโอดโอยออกมาด้วยความเจ็บปวด ก็เมื่อวานน่ะสิหลังจากกลับมาจากมหาลัย อาจารย์เถื่อนก็พาฉันมาที่ห้องของเขา ฉุดกระชากลากถูฉันเหมือนหมูเหมือนหมา ข่มศีรษะฉันลงต่ำอ้าปากอมต้องส่วนนั้นของเขา จับศีรษะฉันผงกขึ้นลงจนแตกคาปากซ้ำแล้วซ้ำเล่าเกือบจะกรามค้างแบบที่เขาว่าจริงๆ
"สมน้ำหน้า" อาจารย์เถื่อนว่าก่อนจะปรายตามามองฉันนิดๆ
หน็อยแน่!
ฉันยู่ปากใส่เขาด้วยความไม่พอใจก่อนจะสะบัดหน้าหนีเขาคอแทบหักเดินเข้าห้องน้ำมา
"สะบัดขนาดนั้นระวังหัวไปฟาดกับผนังตายเอานะ" เสียงอาจารย์เถื่อนตะโกนตามหลังฉันมา
ฉันกำหมัดแน่นก่นด่าเขาอยู่ในใจ ฉันรู้ว่าฉันน่ะสวยมาก เป็นที่ต้องการของผู้ชาย แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจพวกผู้ชายพวกนั้นไหมแล้วดูสิ่งที่อาจารย์เถื่อนทำกับฉัน ให้ฉันอมให้เขาอย่างเดียวอะเขาไม่คิดจะกระทุ้งฉันคืนบ้างเลย ช่างไม่ยุติธรรม
"หิวไหม" เป็นคำทักแรกเมื่อ
