Kalbim deli gibi çarparken hızla üstümü değiştirip Karan'a aldığım hediyeyi yanıma aldım.
Bu hediyeyi beğeneceğine o kadar emindim ki...
Odamın kapısını üç kere kilitleyip anahtarı hızla cebime attım. Eğer biri merak ederse uyuyordum ya da müzik dinliyordum diyerek yalan söyleyebilecektim.
Annemle babam çoktan uyumuştu, tek sorun odasının ışığı açık olan Melih yani abimdi. Umarım beni çağırmazdı bu gece.
Evden çıkmadan önce olabildiğince sessiz olmaya çalışıp parmak ucunda yürüyerek kapının dışına çıktığımda kalbim sanki yerinden çıkacakmış gibi çarpıyordu. Ve hayatında ilk kez kendimi gerçekten mutlu hissediyordum.
Aklımda ise sadece tek bir cümle dolanıp duruyordu.
KARAN BANA AŞIKTI!
Evet, aşıktı! Kulağa imkansız geliyordu ama gerçekti. Ve birazdan onunla...
"Bir yere mi gidiy
