“มันจบแล้วนะ” ชนะภพพูดกับแม่ของลูกขึ้นด้วยรอยยิ้ม กับเรื่องวุ่นวายทุกอย่างที่ผ่านมาทดสอบเราสองคน
“ค่ะ” กว่าจะจบก็สาหัสไม่น้อยเลยเหมือนกัน แต่อย่างน้อยก็เป็นโชคดีของเธอที่ได้สามีที่รักเธอมากขนาดนี้ เพราะหากชนะภพหวั่นไหวไปกับสิ่งเร้า อาจจะเป็นเธอเองก็ได้ที่สูญเสียไม่เหลือสามีข้างๆ
“พี่ขอโทษนะที่ตอนนั้นไม่เชื่อใจบัว แล้วก็ขอโทษมากๆ ที่เคยใจร้ายกับบัว” แล้วถ้าถามว่าทำไมชนะภพถึงเชื่อสนิทใจว่าเหตุการณ์ที่เขาถูกวางยาครั้งแรกนั้นเป็นฝีมือของบัวบูชาละก็...
พรึ่บ! แก้วเหล้าในมือของชนะภพถูกดึงออกไปด้วยฝีมือของร่างบางพร้อมกับรอยยิ้มของเธอที่ส่งมายังเขา
“ดื่มแต่เครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์แบบนี้มันไม่ดีต่อร่างกายนะคะ” บัวบูชาเอ่ยด้วยรอยยิ้มกับชนะภพออกไป
“ก็นานๆ ที แต่ถ้าบัวไม่อยากให้พี่ดื่ม พี่ไม่ดื่มแล้วก็ได้ครับ” ชนะภพตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ไม่ได้รู้สึกโกรธอะไรเลยที่เธอมาดึงแก้วเหล้าออกจากมือเขาแบบนี้
