และหลังจากที่ตรวจภรรค์กลับมารมิตาก็กลายเป็นคนเงียบครึมไปเลย เธอกลายเป็นคนนิ่งที่เหมือนไม่รับรู้อะไรไปแล้ว และอาการของเธอก็ทำให้ทั้งบัวบูชาและชนะภพนั้นสงสัยไม่น้อย
“ตา เป็นอะไรหรือเปล่า” บัวบูชาตัดสินใจเข้าไปถามน้องสาวตัวเองขึ้น
ใบหน้าหวานของรมิตาหันมามองบัวบูชานิ่งๆ และไม่นานน้ำตาใสๆ ของเธอก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ และนั่นก็ทำให้บัวบูชาและชนะภพแปลกใจขึ้นมา
“เกิดอะไรขึ้น บอกพี่ได้ไหม” บัวบูชาเอ่ยถามออกไปอีกครั้งทันที
“ตา...ไม่ได้เป็นไรค่ะ ตาแค่รู้สึกหมดหวังกับชีวิต...”
“ตาไม่เคยอยากเป็นเมียน้อยพี่สาวตัวเอง ไม่เคยอยากใช้สามีร่วมกับพี่สาวตัวเอง แต่โชคชะตาก็กลั่นแกล้งให้ตามาอยู่ในจุดนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้”
“ก็แค่ถอยออกไป ทุกอย่างก็จบ” ชนะภพพูดขึ้นเสียงเรียบ
“ฮึก!... พอตาเข้ามาอยู่ในบ้านของผู้ชายที่ได้ชื่อว่าสามี มีพี่สาวที่เป็นภรรยา ตากลับรู้สึกเหมือนเป็นคนอื่น ตารู้สึกเหมือนตาอยู่คนละโ
