EP2/4
760 Words
หญิงสาวลุกหนีมือมือปลาหมึกของธาม เธอกลับมาที่บ้านพัก กะว่าจะขึ้นไปอาบน้ำในขณะที่เขาเบี่ยงหน้าเข้าหางานวาดภาพบนผืนผ้า เธอหยุดยืนที่บันไดขั้นที่สาม มองตรงไปยังแผ่นหลังกว้างของธาม เขากำลังผสมสีขึ้นใหม่ในถาดสีอันเหมาะมือ
“ทราย”
“อือ” เธอขานรับเมื่อเขาหันมา
“ทำไมมายืนจ้องกันล่ะ เป็นอะไร นอนน้อย หรือว่าเมาค้างไม่หาย”
“ปะ...เปล่า เปล่าหรอก แค่คิดว่า ทำไมเราไม่เจอกันเร็วกว่านี้เท่านั้นเอง”
เขายิ้มกว้าง สลิสาก็ยิ้มตาม ยิ้มของเขาเหมือนแสงสว่างที่ส่งตรงจากดวงอาทิตย์เลยล่ะ
“เพี้ยนๆ นะเราเนี่ย”
เขาเอ่ยแล้วหันไปมองผ้าใบตรงหน้า ขนาดของมันเกือบเท่าผ้าปูโต๊ะผืนใหญ่ๆ มีฉากหลังเป็นท้องทะเลในยามใกล้ค่ำ
“แล้ว...วาดอะไรเหรอ”
“วาดไปเรื่อยนั่นแหละ”
ตอบโดยไม่หันมอง และในตอนนั้นเอง ที่สลิสานั่งลงบนขั้นบันไดแล้วมองเขา คนที่กำลังจับพู่กันเขียนรูป แขนยาวๆ นั่นสะบัดปลายพู่กันไปมา ท่าทีแคล่วคล่องราวกับศิลปินใหญ่ เขาคงทำมันเป็นงานอดิเรก หรือไม่ก็นี่คืองานหลักของเขาจริงๆ
“ทำไมชอบวาดรูปล่ะ”
“ต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ ทีธามรักทรายยังไม่มีเหตุผลเลย”
“เชอะ...ปากหวานพร่ำเพรื่อ ไม่คุยด้วยแล้ว ร้อน ไปอาบน้ำดีกว่า”
“ให้ช่วยถูหลังไหม”
“วาดรูปไปเถอะน่า!”
ท้วงเขาแล้ววิ่งขึ้นชั้นสอง เธอไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไรกันแน่ รู้แต่ว่าในบ้านหลังใหญ่เต็มไปด้วยภาพวาดสีน้ำ มันถูกประดับอยู่ตามผนัง บ้างก็วางไว้บนขาตั้งตามมุมต่างๆ บางภาพก็อ่อนหวาน แต่บางภาพมองแล้วก็หดหู่ เธอไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับภาพวาดมากนัก แต่ถ้ามันขายแล้วได้เงิน เธอก็ไม่ขัดหากเขาจะวาดมันต่อไป
ระหว่างที่อาบน้ำครั้งที่สองของวันนั้น สลิสาก็ดันครุ่นคิดถึงใบหน้าของคนที่อยู่ข้างล่าง อะไรเป็นสาเหตุให้เธอคิดถึงเขา ช่างประหลาดนัก
จากที่เธอสัมผัสภายนอก เขาเป็นคนใจดี มีคำพูดดีๆ ให้เธอได้ฟังแล้วคิดได้ รูปร่างหน้าตาเขาเข้าขั้นหล่อเหลาเอาการ แถมมีรอยยิ้มเหมือนดอกไม้ที่กำลังผลิบานอย่างไรอย่างนั้น
เขาเหมือนแสงสว่างในขณะที่เธอเหมือนด้านมืด หัวใจเขาสวยงาม แต่หัวใจของเธอตรงกันข้าม และเขา...กำลังทำทุกทางเพื่อให้เธอมีความสุข แต่ไม่...ไม่สิ เขาทำเพื่อทรายต่างหาก
“ตกลง...ฉันกำลังฝันสินะ” ถามตัวเองแต่ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี ถ้าคราวนี้เป็นความฝัน เธอขอไม่ตื่นได้ไหม ขอหลับไปจนลมหายใจสุดท้ายของชีวิตเลย
_____________
ปาร์ตี้เล็กๆ ที่มีสมาชิกแค่สองคนเริ่มต้นในตอนทุ่มเศษๆ ท้องฟ้าเปลี่ยนสีแล้ว ตรงหน้าเธอนอกจากเตาย่างบาร์บีคิวยังมีกองไฟกองใหญ่ เขาก่อไฟไว้เพื่อไล่ยุงและสร้างบรรยากาศ
พวกเธอนั่งอยู่บนเสื่อผืนกว้าง มีลังเบียร์ตั้งข้างๆ และถาดบาร์บีคิวที่ย่างเสร็จร้อนๆ หอมกรุ่น เรื่องทุกข์ใจอะไรทั้งหลายเธอไม่สนแล้วล่ะ เธอสนของอร่อยตรงหน้ามากกว่า
“อ้าม!”
เสียงธามล้อตอนที่เธอส่งบาร์บีคิวไม้หนึ่งเข้าปาก แต่เธอไม่แคร์หรอก ก็มันอร่อยนี่นา
“พรุ่งนี้เราจะทำอะไรดี” เธอถามขึ้น อยากรู้โปรแกรมของวันพรุ่งนี้
“นอน” เขาตอบสั้นๆ แต่มีรอยยิ้มระบายเต็มวงหน้า มีดวงตาพราวระยับไม่ต่างจากดาวบนท้องฟ้า
“อย่าคิดอะไรทะลึ่งๆ นะ แค่นี้ก็แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน”
“ก็ทรายกอดอุ่น”
เขาให้เหตุผล ขยับไปนอนหนุนตักนุ่มๆ เสียงคลื่นกระทบฝั่งเหมือนเสียงเพลงกล่อมเลย เขาชักอยากจะ นอน แล้วสิ
“ไม่ต้องมาปากหวาน”
“อย่างอื่นก็หวานน่า ลองชิมปะ? ขึ้นบ้านกันเร็ว”
ว่าแล้วทำท่าจะจูงมือสลิสาเข้าบ้าน แต่หญิงสาวถลึงตาใส่
“ให้มันน้อยๆ หน่อย พังหมดแล้ว” แม้ปากจะบ่นว่า แต่ไม่กี่นาทีถัดมากลับยอมให้เขาจูบแต่โดยดี สายลมเย็นเป็นเหมือนผ้าห่มคลุมกาย ในขณะที่แสงดาวเป็นพยาน ท่ามกลางท้องทะเลกว้างใหญ่ คลื่นน้ำม้วนตัวเล่นลม หนุ่มสาวกำลังจุมพิตดูดดื่มอยู่ข้างกองไฟ
- Writer
