EP2/5

822 Words
“ให้มันน้อยๆ หน่อย พังหมดแล้ว” แม้ปากจะบ่นว่า แต่ไม่กี่นาทีถัดมากลับยอมให้เขาจูบแต่โดยดี สายลมเย็นเป็นเหมือนผ้าห่มคลุมกาย ในขณะที่แสงดาวเป็นพยาน ท่ามกลางท้องทะเลกว้างใหญ่ คลื่นน้ำม้วนตัวเล่นลม หนุ่มสาวกำลังจุมพิตดูดดื่มอยู่ข้างกองไฟ สองมือของพวกเขาเกาะเกี่ยวกันไว้ โอบกอดพลอดรัก ถ่ายทอดความหมายของอยู่เป็นคู่ผัวเมีย และแน่นอนว่าไม่กี่นาทีหลังจากนั้น เสื้อผ้าของพวกเขาก็ถูกถอดทิ้ง เหลือเพียงกายสีขาวที่แปรเปลี่ยนเป็นสีเดียวกับกองไฟที่กำลังลุกโชน สลิสาไม่เคยนึกหรอกว่าตัวเองจะกลายเป็นผู้หญิงอย่างนี้ เธอรักนวลสงวนตัวเสมอ กระทั่งเมื่อวันก่อนนี่เอง ที่เธอดันโผล่มาอยู่บนเตียงของเขา และนับตั้งแต่นั้น เธอก็นึกภาพสลิสาคนเก่าไม่ออกอีกเลย ___________ บนเกาะแห่งความฝัน สลิสามีความสุขเหมือนอยู่ในฝัน ที่นี่มีเสบียงให้พวกเธอมากพอ พอตะวันขึ้นตื่นมากินมื้อเช้า ธามจะทำอาหารไว้ให้เสมอ เธอตอบแทนเขาด้วยจูบหวานๆ กินมื้อเช้าเสร็จก็เดินตากลมเล่น สายหน่อยธามวาดรูป เธอก็มานั่งมองเขา ไม่ต้องมีคำพูดมากมาย มีเพียงรอยยิ้มอบอุ่นที่ส่งให้กันและกันได้อิ่มใจ พอตกค่ำก็ถือเบียร์คนละกระป๋อง จิบไปนอนดูดาวไป ดูเสร็จก็ตามด้วยบทรักอันเร่าร้อนแสนอ่อนหวาน สามคืนแล้วที่เป็นอย่างนี้ เธอรู้สึกคล้ายจ่ายเงินซื้อทริปทัวร์สวรรค์น่ะ การเป็นผู้หญิงชื่อทรายช่างมีความสุขเหลือเกิน _________ เข้าสู่วันที่สี่ กรุ๊งกริ๊ง...กรุ๊งกริ๊ง เสียงโมบายเปลือกหอยดังอยู่ใต้กรอบหน้าต่าง ผ้าม่านผืนบางพัดพลิ้วมาคลี่คลุมคนที่นอนอยู่ สลิสาตื่นนานแล้ว เธอนอนขี้เกียจอยู่บนเตียง เฝ้ามองสิ่งที่ตาเห็น นาฬิกาเรือนเก่งยังตั้งอยู่ที่เดิม กุญแจพวงหนึ่งบนนั้นก็วางนิ่งราวกับมิมีผู้ใดไปแตะต้องมันเลย เธอยิ้มให้กับวันดีๆ อีกวันที่ได้ตื่นขึ้นมา “อาบน้ำแล้วลงไปหาอะไรกินดีกว่า” บอกตัวเองแล้วรีบอาบน้ำแต่งตัว ชุดสวยในตู้เธอสวมใส่ได้พอดี บางที...ผู้หญิงที่ชื่อทรายอาจเป็นฝาแฝดในอีกโลกหนึ่งของเธอก็เป็นได้ และบางที...เธออาจอยู่ในโลกคู่ขนานอะไรเทือกนั้น อา...ทำไมถึงคิดอะไรเพี้ยนๆ แบบนี้ได้นะ สลิสาถามตัวเองแล้วยิ้มหัว ก่อนจะเดินออกมาจากห้องเมื่อแต่งตัวเสร็จ สองเท้าของเธอย่ำลงกระเบื้องเนื้อดีบนชั้นสอง ชั้นนี้มีห้องสามห้องด้วยกัน พอเดินผ่านห้องเหล่านั้นก็นึกสนุกเอามือเปิดประตูเข้าไปดู สองห้องแรกถูกตกแต่งอย่างเรียบๆ ราวกับรีสอร์ตมีระดับ เธอยิ้มให้ความแพงของโต๊ะตู้เตียงแล้วออกเดินต่อไป กระทั่งถึงห้องสุดท้าย ว่ากันว่ามีประตูมากมายบนโลกใบนี้ แต่จะมีประตูเพียงไม่กี่บานที่เราไม่ควรเปิดเข้าไป กึกๆ กึกๆ เธอเขย่าลูกบิดประตูเมื่อมันเปิดไม่ออก มันถูกล็อก? ครืดๆ ครืดๆ เสียงอะไรสักอย่างครางครืดๆ อยู่ในห้อง สลิสาเงี่ยหูฟังเสียงอันคุ้นเคย นั่นมันเสียง... ปลายเท้าของหญิงสาวหมุนกลับไปทางที่จากมา จำได้ว่ามีบางอย่างอยู่ข้างเตียงตอนที่เธอตื่น ‘กุญแจ’ เธอกลับไปหยิบกุญแจที่ข้างเตียง กุญแจที่เธอเห็นมันทุกวันตอนตื่น หวังว่ามันจะใช้ได้ หวังว่ามันจะพาเธอไปสู่ความจริงที่เฝ้ารอ แกรก! แกรก! หัวใจของเธอเต้นถี่ระรัว ผลักประตูบานนั้นเข้าไปในห้อง มันไม่ค่อยต่างจากสองห้องแรก จะต่างกันก็ตรงที่มีรูปภาพมากมายแขวนไว้ในห้องนี้ ราวกับว่าคนในรูปคือเจ้าของห้องก็มิปาน ครืดๆ ครืดๆ เสียงนั้นยังครางอยู่ เธอเฝ้าแลหา แล้วก็ได้เจอมันจริงๆ ความงุนงงเกิดขึ้นกับเธอเหมือนคลื่นลูกใหญ่ที่กำลังซัดสู่ร่าง โทรศัพท์มือถือ เครื่องหนึ่ง วางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง มันสั่นครืดๆ อยู่หลายนาที เธอนั่งมองจนมันดับลง ก่อนหยิบมาดู ใช้ปลายนิ้วปัดหน้าจอผ่านๆ เลยได้รู้ว่ามันไม่ได้ล็อก นิ้วสั่นๆ ของเธอกดตรงไอค่อนโทรออกอย่างลังเล มันโชว์แป้นตัวเลขขึ้นมา เธอตัดสินใจในนาทีสุดท้าย แล้วกดเบอร์น้องสาวลงไป ****************************** นิยายมี EBOOK แล้วนะคะ ซื้อ EBOOK คุ้มกว่า แต่ถ้าใครอยากอ่านแบบติดเหรียญ ก็ตามมาค่ะ ปล. ถือว่าอัญแจ้งแล้วนะค้า ถ้ารักกันชอบกันก็ไป EBOOK เลยจ้า *
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD